Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CSK 42/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation complaints for divorce property division due to lack of legal issue and procedural defects.

Geschäftsnummer V CSK 42/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed both cassation complaints filed regarding a property division case. The applicant failed to meet the requirement of obvious correctness under Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code, while the co-plaintiff's arguments merely sought fact-finding rather than establishing a significant legal issue. Consequently, the court refused to accept the complaints for review and assigned the costs of the cassation proceedings to the parties.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: Cassation complaints are inadmissible if they do not demonstrate obvious correctness or if they merely seek fact-finding instead of raising a significant legal issue.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation procedure property division significant legal issue obvious correctness civil procedure code dismissal of appeal procedural defects

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 520 § 1 k.p.c
13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 42/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku A. T. ‎przy uczestnictwie S. B. ‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,‎na skutek skarg kasacyjnych wnioskodawczyni oraz uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy‎z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II Ca 891/14, 1) odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania;

2) orzeka, że wnioskodawczyni i uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w tym postępowaniu.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s. 3 i 4) do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych, z pominięciem argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi.

Takie uzasadnienie wniosku nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Natomiast wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, zawarty w skardze kasacyjnej uczestnika postępowania, nie dowodzi wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ dwa rozbudowane pytania na s. 3 skargi, a uzasadnione na s. 9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj