Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CSK 412/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of important legal question and obvious correctness of lower court ruling.

Geschäftsnummer V CSK 412/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment without further examination. The appellant failed to provide convincing legal arguments demonstrating that the question of excluding expert evidence was an important legal issue under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility and ordered the appellant to pay the costs.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c. The Supreme Court holds that a cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate that the challenged decision raises an important legal question or if the appeal lacks obvious correctness.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility important legal question obvious correctness standard expert evidence exclusion Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 412/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. G.‎przeciwko "K." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej powoda nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o możliwość oddalenia przez Sąd wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego może być uznane za zagadnienie prawne „istotne” w rozumieniu tego przepisu. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie przepisów § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461), znajdujących zastosowanie z mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800). l.n