Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CSK 391/19 KI-generiert

Cassation appeal dismissed as inadmissible for rent arrears case under Civil Procedure Code provisions.

Geschäftsnummer V CSK 391/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a joint-stock company against a lower court's decision to award rent arrears. The appellant argued that the debt had expired due to set-off, but the court held that the nature of the claim as rent arrears determined inadmissibility regardless of such defenses. Consequently, the appeal was rejected under Article 3982 of the Civil Procedure Code, and the appellant was ordered to pay the costs.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 in fine k.p.c.: A cassation appeal in a rent arrears case is inadmissible regardless of defenses regarding debt expiration or set-off.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility rent arrears claim Civil Procedure Code set-off defense joint-stock company bestrittene Forderung Drittwiderspruch Teilklage

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
Zakresem zaskarżenia objęto wyłącznie część orzeczenia dotyczącą powództwa o zapłatę czynszu dzierżawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.Stosownie do art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in.
Art. 3986 § 2 in fine k.p.c.
Wobec nieodrzucenia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Wobec nieodrzucenia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw.
§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
Zakresem zaskarżenia objęto wyłącznie część orzeczenia dotyczącą powództwa o zapłatę czynszu dzierżawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.Stosownie do art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Wobec nieodrzucenia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienia Sądu Najwyższy z 11 marca 1999 r., III CZ 9/99
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 391/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości ,,H.” Sp. z o.o. ‎w upadłości likwidacyjnej w B.‎przeciwko ,,C.” Spółce jawnej ‎w B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 11 marca 2019 r., sygn. akt XIX Ga […], 1. odrzuca skargę kasacyjną 2. zasądza od ,,C.” Spółki jawnej w B. na rzecz Syndyka Masy Upadłości ,,H.” Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w B. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwana ,,C.” sp. j. z siedzibą w B. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K., w zakresie rozstrzygnięcia o oddaleniu apelacji skarżącej od wyroku zasądzającego od skarżącej na rzecz powoda bliżej oznaczoną kwotę pieniężną. Zakresem zaskarżenia objęto wyłącznie część orzeczenia dotyczącą powództwa o zapłatę czynszu dzierżawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.Stosownie do art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m.in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy.

O przedmiocie sprawy decyduje żądanie sformułowane przez powoda, które w niniejszej sprawie w zaskarżonej części dotyczyło bezsprzecznie zapłaty czynszu dzierżawy. Wprawdzie pozwana w toku procesu podniosła twierdzenie, że dochodzona pozwem wierzytelność wygasła wskutek jej umorzenia w następstwie potrącenia z wierzytelnością wynikającą z innego stosunku prawnego, jednak charakter zarzutów podnoszonych przez stronę pozwaną nie ma znaczenia dla kwalifikacji sprawy jako sprawy o zapłatę czynszu najmu lub dzierżawy (postanowienia Sądu Najwyższego z 11 marca 1999 r., III CZ 9/99).Stosownie do art. 3986 § 2 in fine k.p.c. skarga kasacyjna pozwanej podlegała odrzuceniu już na etapie badania przeprowadzanego przez Sąd II instancji.

Wobec nieodrzucenia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto zgodnie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265).Z uwagi na powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia. jw