Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
V CSK 350/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error and public interest function.

Geschäftsnummer V CSK 350/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by M. K. and Z. K. against a lower court's decision regarding land acquisition. The appellants argued that the evidence was insufficiently evaluated, but the court found their legal reasoning inadequate. The decision emphasized that the Supreme Court does not act as a third instance to correct every application error.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it addresses a significant legal issue or serves public functions, rejecting appeals based merely on alleged errors in evidence assessment without clear legal contradictions.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility Supreme Court third instance public function requirement evidence assessment error legal interpretation standard

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
akt II CZ 142/04, nie publ.).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 3989 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
akt II CZ 142/04, nie publ.).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01
in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz.
postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02
100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz.
postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 38/08
Nie jest rolą Sądu Najwyższego domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.: postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 38/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn.
postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II CZ 142/04
akt II UK 38/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II CZ 142/04, nie publ.).Wobec powyższego, na podstawie art.
II UK 38/08
akt II UK 38/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 350/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku M. K. i Z. K. przy uczestnictwie Gminy L., Agencji Nieruchomości Rolnych w W. i Skarbu Państwa-Starosty Powiatu Kamiennogórskiego‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze‎z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca 869/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawców M. K. i Z. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 26 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.

Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparli na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance oczywistej zasadności skargi wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności orzeczenia z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni (por. m. in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Skarżący uzasadnili tę przesłankę jedynie dwuzdaniową wzmianką, dotyczącą przedstawionych w sprawie dowodów i braku ustosunkowania się Sądu do całości zgromadzonego materiału dowodowego. Poza tymi twierdzeniami brak jest jakichkolwiek jurydycznych argumentów, które przemawiałyby za wystąpieniem wskazanej przyczyny kasacyjnej. Nie jest rolą Sądu Najwyższego domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.: postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 38/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II CZ 142/04, nie publ.).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.