Cassation appeal dismissed for lack of grounds under Art. 3989 § 1(4) k.p.c. regarding damages for personality rights.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's judgment awarding damages for infringement of personality rights. The plaintiff argued that the awarded compensation was excessive and violated substantive and procedural laws, requesting the case be remanded for reconsideration. The court found no grounds for cassation because the lower courts' findings were undisputed and the reasoning regarding the damages amount was sufficiently detailed and based on established facts.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if the lower court's decision is based on undisputed facts and contains a sufficiently reasoned legal assessment of the awarded damages, thereby lacking the specific grounds for cassation under Art. 3989 § 1(4) k.p.c.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CSK 229/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa M. S.przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Apelacyjnej w […]o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 grudnia 2013 r., który zapadł w wyniku złożenia apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 czerwca 2013 r. Powódka wystąpiła przeciwko pozwanemu o zadośćuczynienie w związku z naruszeniem jej dóbr osobistych i obecnie w postępowaniu kasacyjnym kwestionuje wysokość przyznanego jej zadośćuczynienia.W skardze kasacyjnej powódka podnosiła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 k.c. w zw. z art. 417 § 1 k.c., art. 24 k.c., art. 448 k.c. wskazywała także na naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 297 § 1 k.p.c. w zw. z art. 10 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 303 k.p.c. oraz art. 313 § 1 k.p.c., art. 249 § 1 k.p.c., art. 247 § 1 k.p.c., art. 278 § 1 k.p.c. w zw. z art. 232 zdanie 2 k.p.c., art. 234 k.p.c. i art. 365 § 1 k.p.c.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że skarga ta jest oczywiście uzasadniona ze względu na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego (s. 24, 25 i n. skargi),Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części zaskarżonej (oddalającej powództwo ponad kwotę 40.000 zł) i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Analizując uzasadnienia wyroków obu Sądów meriti, treść obszernej skargi kasacyjnej oraz zawartą w niej prawną argumentację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Apelacyjny przyjął naruszenie dóbr osobistych powódki, stwierdził, że naruszenie to nastąpiło w sposób bezsporny w postaci nadmierności stosowanych przeciwko powódce środków, polegających na utrzymywaniu wobec niej środków zapobiegawczych i braku formalnego zakończenia postępowania, pomimo zakończenia czynności procesowych (s. 13 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
W świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez oba Sądy meriti rozważał też wysokość zasądzonego zadośćuczynienia na rzecz powódki i uczynił to w dłuższym, przekonywającym oraz mającym oparcie na ustaleniach faktycznych wywodzie prawnym (s. 15 i n. uzasadnienia zaskarżonego wyroku).W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Nie obciążono powódki kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 k.p.c.).[aw]