Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
V CSK 150/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on co-ownership termination, finding no legal issue requiring cassation review.

Geschäftsnummer V CSK 150/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by S. S. against the Regional Court's decision to terminate co-ownership of real estate. The lower courts had already detailed the method for ending the shared ownership and noted that the proposed division largely aligned with the parties' interests and existing usage patterns. Consequently, the Supreme Court determined that no significant legal question existed warranting further review under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; When lower courts have thoroughly addressed the merits and found the proposed solution consistent with legal provisions and party interests, the Supreme Court may dismiss the cassation appeal for lack of a significant legal issue.

Schlagwörter

KI-generiert
termination of co-ownership real estate division cassation appeal dismissal significant legal issue Civil Procedure Code property law shared ownership rights

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i art.
Art. 520 § 1 k.c.
i art. 520 § 1 k.c. awjw
art. 211 k.c
W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia art. 211 k.c.
art. 623 k.p.c
o gospodarce nieruchomościami oraz art. 623 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 98 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 150/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku A. M. i J. M.‎przy uczestnictwie […], E. K., […], S. S. oraz […] "A." Spółki z o.o. z siedzibą w P.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania S. S.od postanowienia Sądu Okręgowego w J.‎z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i stwierdza, że uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania o zniesienie współużytkowania wieczystego i współwłasności nieruchomości S. S. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 listopada 2012 r. Postanowieniem tym oddalono apelację obojga uczestników postępowania, tj. E. K. i S. S., wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 lutego 2012 r. W postanowieniu tym określono b. szczegółowo sposób zniesienia współużytkowania wieczystego i współwłasności. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia art. 211 k.c. w zw. z art. 95 pkt 1 i w zw. z art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 623 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazał, że w rozpoznawanej sprawie istnieje istotne zagadnienie prawne, które sformułowane zostało na s. 2 skargi (w pkt a), a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej, motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c. W postępowaniu o podział nieruchomości gruntowej sąd powinien oczywiście brać pod uwagę odpowiednie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.

Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651), przy czym nie tylko przepisy tego aktu prawnego uzasadniają konieczność dokonywania podziału nieruchomość w sposób umożliwiający prawidłowe korzystanie z budynków posadowionych na działkach. Oba Sądy meriti podkreśliły to, że dokonany podział sądowy był w przeważającej mierze zgodny ze stanowiskiem wnioskodawców oraz poszczególnych uczestników i z dotychczas ustalonym sposobem korzystania z nieruchomości, a sposób częściowego zniesienia współużytkowania wieczystego, zaproponowany przez strony, po odpowiedniej modyfikacji dokonanej przez sąd, jest zgodny zarówno z przepisami prawa, jak i ich wzajemnymi interesami (s. 4 i 7 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia).

Ponadto Sądy meriti brały pod uwagę także interes prawny skarżącego S. S. (por. uwagi na s. 7 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i art. 520 § 1 k.c. awjw