Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 63/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on alimony judgment for lack of clear legal error.

Geschäftsnummer V CNP 63/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the appellant's complaint regarding a final alimony judgment. The appellant argued violations of substantive and procedural law, but the court found no convincing evidence of a clear legal error. Consequently, the complaint was deemed obviously unfounded and rejected under the relevant procedural code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: A complaint for a ruling on inconsistency with the law is inadmissible if the contested judgment does not clearly contradict fundamental, non-interpretable provisions or generally accepted standards of decision-making.

Schlagwörter

KI-generiert
alimony dispute final judgment inconsistency with law clear legal error procedural dismissal substantive law violation Supreme Court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 137 § 2 k.r.o.
z dnia 16 września 2015 r., wniesiona przez pozwanego, została oparta o zarzuty naruszenia prawa materialnego: art. 137 § 2, art.
Art. 128 k.r.o. in conjunction with Art. 135 § 1 k.r.o.
Art. 135 § 1 k.r.o.
z art. 135 § 1 k.r.o. oraz art.
Art. 328 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 391 § 1 k.p.c.
i procesowego: art. 328 § 2 w zw.
Art. 387 k.p.c.
391 § 1, art. 387 k.p.c. oraz art.
Art. 316 § 1 k.p.c.
oraz art. 316 § 1 k.p.c.Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do rozpoznania istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art.
Art. 4241 k.p.c.
316 § 1 k.p.c.Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do rozpoznania istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Art. 4249 k.p.c.
Stanowisko Sądu Okręgowego nie wskazuje też na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, znajdujących zastosowanie w sprawie, w stopniu oczywistym i rażącym.Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 4249 k.p.c.
art. 135 § 1 k.r.o
art. 387 k.p.c
391 § 1, art. 387 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 63/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi D. S.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt XIII Ca […], w sprawie z powództwa małoletniego L. S. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową A. K.‎przeciwko D. S.‎o alimenty,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2017 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 września 2015 r., wniesiona przez pozwanego, została oparta o zarzuty naruszenia prawa materialnego: art. 137 § 2, art. 128 w zw. z art. 135 § 1 k.r.o. oraz art. 135 § 1 k.r.o. i procesowego: art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art. 387 k.p.c. oraz art. 316 § 1 k.p.c.Przy ocenie istnienia podstaw do przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia do rozpoznania istotne jest, że w judykaturze przyjmuje się, iż orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest tylko takie orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo orzeczenie wydane w wyniku rażąco błędnej wykładni prawa lub jego niewłaściwego zastosowania.

Z tego względu naruszenie prawa stanowiącego podstawę skargi musi mieć zatem charakter kwalifikowany i być oczywiste. Te kryteria oceny niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być odniesione do zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, którego przedmiotem było powództwo o alimenty. Przedstawiony w skardze wywód prawny nie zawiera argumentów przekonujących o tym, że zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć (dyskrecjonalności) albo, że zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.

Stanowisko Sądu Okręgowego nie wskazuje też na możliwość stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, znajdujących zastosowanie w sprawie, w stopniu oczywistym i rażącym.Z tych względów skargę należało uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 4249 k.p.c. Dlatego też Sąd Najwyższy odmówił jej przyjęcia do rozpoznania.awaj