Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 24/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal standing and lack of legal interest in invalidating the sale contract.

Geschäftsnummer V CNP 24/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal against a final judgment declaring the sale contract invalid. The lower court determined the plaintiff lacked legal standing and, crucially, no legal interest in the outcome of the dispute. The court upheld this decision because the sale did not affect the plaintiff's property rights, and a ruling on invalidity would not definitively resolve ownership issues.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 189 k.p.c.: An appeal for a final judgment to be declared inconsistent with the law is inadmissible if the appellant lacks legal standing or fails to demonstrate a legal interest in the requested ruling.

Schlagwörter

KI-generiert
legal standing legal interest invalidity of contract property rights dismissal of appeal civil procedure final judgment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Wydanie zaskarżonego orzeczenia doprowadziło do wyrządzenia powodowi szkody, nie istniała możliwość wniesienia innych środków prawnych przeciwko temu orzeczeniu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zasadnicze przesłanki prawnej skuteczności skargi formułuje przepis art. 4241 § 1 k.p.c.
Art. 189 k.p.c.
o własności lokali, art. 189 k.p.c., art.
Art. 4249 k.p.c.
W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.) awes
art. 46 § 1 k.c
jest niezgodny z art. 46 § 1 k.c., art.
art. 47 § 1 k.c
46 § 1 k.c., art. 47 § 1 k.c., art.
art. 58 k.c
47 § 1 k.c., art. 58 k.c., art.
art. 189 k.p.c
o własności lokali, art. 189 k.p.c., art.
art. 382 k.p.c
art. 4241 § 1 k.p.c
Wydanie zaskarżonego orzeczenia doprowadziło do wyrządzenia powodowi szkody, nie istniała możliwość wniesienia innych środków prawnych przeciwko temu orzeczeniu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zasadnicze przesłanki prawnej skuteczności skargi formułuje przepis art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4249 k.p.c
W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.) awes

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 24/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi B. K.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II Ca […], w sprawie z powództwa B. K.‎przeciwko M. G. i Gminie G.‎o uznanie umowy za nieważną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2013 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód B. K. wystąpił o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 lutego 2012 r. (sygn. akt – II Ca […]). Wyrok ten został wydany w związku z apelacją powoda, wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 30 sierpnia 2011 r., w którym oddalono powództwo skarżącego o uznanie za nieważną umowę sprzedaży pomieszczenia mieszkalnego o pow. 10,75 m2, położonego w G. przy ul. K. […] (umowę tę zawarła pozwana Gmina z pozwanym M. G. w dniu 30 listopada 2001 r.).W ocenie skarżącego, prawomocny wyrok z dnia 8 lutego 2012 r. jest niezgodny z art. 46 § 1 k.c., art. 47 § 1 k.c., art. 58 k.c., art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, art. 189 k.p.c., art. 37 ust. 1 i 2, art. 2 pkt 6 oraz art. 34 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, 358 § 1 k.p.c. i art. 382 k.p.c. Wydanie zaskarżonego orzeczenia doprowadziło do wyrządzenia powodowi szkody, nie istniała możliwość wniesienia innych środków prawnych przeciwko temu orzeczeniu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zasadnicze przesłanki prawnej skuteczności skargi formułuje przepis art. 4241 § 1 k.p.c. Podstawowe znaczenie ma zawsze ustalenie, czy określone orzeczenie sądowe można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu tego przepisu (tzw. bezprawie sędziowskie).W sprawie oznaczonej sygn.

II Ca […] podstawowe znaczenie miało ustalenie tego, czy powód ma w ogóle legitymację czynną do wytoczenia powództwa o stwierdzenie umowy sprzedaży odrębnego lokalu mieszkalnego (o pow. 10,75 m2), zawartej między pozwaną Gminą (zbywcą) i M. G. (nabywcą lokalu; umowa sprzedaży – k. 39-40 akt sprawy). Po rozważeniu sytuacji prawnej wszystkich stron biorących udział w tym postępowaniu, Sąd Okręgowy, podzielając stanowisko Sądu Rejonowego, stwierdził, że wspomniana legitymacja czynna powodowi jednak nie przysługuje, ponieważ nie ma on interesu prawnego w dokonaniu żądanego stwierdzenia (art. 189 k.p.c.).W świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez Sądy meriti należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego, że skarżący nie wykazał istnienia interesu prawnego (w rozumieniu art. 189 k.p.c.) w żądaniu ustalenia nieważności umowy sprzedaży lokalu z dnia 30 listopada 2001 r.

Sprzedaż świadczyła o tym, że – wbrew stanowisku skarżącego – zbyty lokal (nr […]) nie był jednak częścią składową budynku należącego obecnie do powoda. Sąd Okręgowy wypowiedział się także co do tego, czy skarżący mógł uczestniczyć w nabyciu spornego lokalu bez przetargu. Sąd ten mianowicie ustalił, że „powoda nigdy nie wiązał stosunek prawny z Gminą (…) w postaci umowy najmu (spornego) lokalu”. Przy ocenie interesu prawnego powoda w świetle art. 189 k.p.c. Sądy meriti zwróciły także trafnie uwagę na konsekwencje prawne ewentualnego, pozytywnego dla powoda rozstrzygnięcia.

Wskazały bowiem, że uwzględnienie powództwa o ustalenie nieważności „nie pociągałoby za sobą definitywne uregulowanie stosunków własnościowych między powodem i pozwanymi”. Wbrew stanowisku skarżącego, o wspomnianym interesie prawnym nie świadczy zatem sugestia, że „uwzględnienie powództwa otwierałoby powodowi drogę do uregulowania stanu własności nieruchomości, a w konsekwencji, do ustalenia, że lokal nr […] jest częścią składową budynku powoda”.Z przedstawionych względów nie było podstaw do twierdzenia, że zaskarżony skargą wyrok jest sprzeczny z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.) awes