Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 192/07 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against final judgment on costs, ruling costs orders do not end proceedings.

Geschäftsnummer V CNP 192/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the debtor's appeal challenging a final court order regarding litigation costs. The debtor argued the costs ruling violated procedural articles, but the court held that such orders are incidental rather than final judgments. Consequently, the appeal was rejected because it lacked standing under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; A ruling on litigation costs is an incidental decision and does not constitute a final judgment ending proceedings, thus precluding a separate appeal for violation of law.

Schlagwörter

KI-generiert
final judgment definition litigation costs ruling appeal standing incidental decisions civil procedure code procedural exhaustion finality of judgment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
przysługujących stronie środków prawnych (art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).
Art. 4241 § 2 k.p.c.
przysługujących stronie środków prawnych (art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
W konsekwencji orzeczono, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
naruszenia „art. 13 § 2 k.p.c.
art. 825 pkt 3 k.p.c
16 ustawy o kosztach sądowych - art. 825 pkt 3 k.p.c.”.
art. 4248 § 1 k.p.c
W konsekwencji orzeczono, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III CZP 44/98
składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5,
III ZP 1/00
87, uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC
III CZP 31/00
Supreme Court rules a ruling dismissing a late appeal to extend a deadline is not a final judgment allowing cassation.
I CZ 30/96
II CNP 15/05
Supreme Court dismisses appeal against final costs ruling as it is not a final judgment on the main case.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 192/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi dłużnika K. O.

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

postanowienia

Sądu

Okręgowego w G. z dnia 26 lipca 2007 r. sygn. akt III Cz (…) [WSC (…)]

w sprawie dłużnika K. O.

przy uczestnictwie wierzycielki J. F.-P.

o egzekucję świadczenia pieniężnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r.,

1)

odrzuca skargę;

2)

zasądza od K. O. na rzecz J. F.-P. kwotę 600, zł (sześćset) tytułem kosztów

postępowania.

Uzasadnienie

Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r. Sąd Okręgowy w G., na

skutek zażalenia dłużnika K. O. na postanowienie Sądu Rejonowego w R. z dnia 30

stycznia 2007 r., zmienił zaskarżone postanowienie przez ustalenie kosztów

egzekucyjnych oraz orzekł o kosztach postępowania skargowego i zażaleniowego.

Dłużnik K. O. zaskarżył w całości postanowienie z dnia 26 lipca 2007 r. skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W skardze zarzucił

naruszenia „art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. obecnie 126 2 - w momencie wniesienia

pozwu art. 16 ustawy o kosztach sądowych - art. 825 pkt 3 k.p.c.”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje

od

prawomocnego

orzeczenia

sądu

drugiej

instancji

kończącego

postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem

wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych

wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego

orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd pierwszej

instancji lub drugiej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków

prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych

przysługujących stronie środków prawnych (art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).

Przede wszystkim podnieść należy, że orzeczenie, którego treścią jest

rozstrzygnięcie o kosztach, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie

w sprawie. W orzecznictwie utrwalone jest zapatrywanie, że do kategorii orzeczeń

kończących postępowanie w sprawie należą wyroki oraz postanowienia wydane

w postępowaniu nieprocesowym rozstrzygające co do istoty sprawy. Orzeczenie

rozstrzygające co do istoty sprawy, to takie, które po uprawomocnieniu się trwale

zamyka drogę do dalszego postępowania i rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie uchwały

składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5,

poz. 87, uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC

2001, nr 1, poz. 1, uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 6 października 2000 r., III

CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22).

Orzeczeniom rozstrzygającym co do istoty sprawy należy przeciwstawić

te rozstrzygające w kwestiach incydentalnych, tj. takie, które pozostają w związku

z postępowaniem zmierzającym do rozpoznania żądania, ale ich byt jest samodzielny w

tym znaczeniu, że zamykają określony uboczny wątek spawy. Do tej kategorii orzeczeń

należy zaliczyć rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów. Postanowienie o kosztach

procesu nie jest zatem orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w myśl

przedstawionej wyżej wykładni. W tym kierunku wypowiadał się też Sąd Najwyższy w

nawiązaniu do stanu prawnego, obowiązującego przed dniem 6 lutego 2005 r., m.in. w

postanowieniach z dnia 20 grudnia 1996 r., l CZ 30/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 34). Nie

ma podstaw żeby wykładni tej nie stosować w przypadku skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (por. także postanowienie z dnia 17

listopada 2005 r., II CNP 15/05 - OSNC 2006, nr 9, poz. 153).

W konsekwencji orzeczono, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.). O

kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.