Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 17/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses personal appeal for legal review due to lack of legal representation and improper target.

Geschäftsnummer V CNP 17/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's personal appeal for a legal review of a lower court's order. The appellant, lacking legal representation, argued for a factual error regarding her financial situation, but the appeal targeted a first-instance decision rather than the final second-instance ruling. The court rejected the appeal because personal appeals require mandatory legal counsel and must be filed against final second-instance judgments to be admissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1, 4245 § 1, 4248 § 1 k.p.c.; A personal appeal for legal review is inadmissible if filed by a party without legal representation or if directed at a non-final first-instance decision.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for legal review legal representation requirement finality of judgment inadmissible appeal Supreme Court procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 5192 § 1 k.p.c.
4241 § 1 i art. 5192 § 1 k.p.c.) Wyjątkowo na warunkach wskazanych w art.
art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 5192 § 2 k.p.c.
4241 § 1 i art. 5192 § 1 k.p.c.) Wyjątkowo na warunkach wskazanych w art.
art. 4245 § 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c.
4245 § 2 k.p.c.), których wadliwości podlegają naprawieniu oraz wymogi konstrukcyjne skargi (art. 4245 § 1 k.p.c.), których braki nie podlegają sanacji, lecz powodują obligatoryjne odrzucenie skargi na podstawie art.
art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w każdym postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona.
art. 4248 § 1 k.p.c.
4245 § 1 k.p.c.), których braki nie podlegają sanacji, lecz powodują obligatoryjne odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Zgodnie z art.
art. 13 § 2 k.p.c.
art. 5192 § 1 k.p.c
4241 § 1 i art. 5192 § 1 k.p.c.) Wyjątkowo na warunkach wskazanych w art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 12 lutego 2015 r., IV CZ 99/14
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 5 grudnia 2016 r., I CNP 40/16
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 28 października 2016 r., II CNP 16/16
I CNP 40/16
Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage and legal alternatives under Civil Procedure Code.
II CNP 16/16
Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to specify scope of challenge and prove damage.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 17/17 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie ze skargi I.S.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 24 marca 2014 r. , sygn. akt III Nsm (…)‎w sprawie z wniosku R P. ‎przy uczestnictwie I.S. ‎o wykonanie kontaktów z małoletnią K. P.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 maja 2017 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 marca 2014 r. (III Nsm (…)) Sąd Rejonowy w Z. nakazał uczestniczce postępowania I.S. zapłatę na rzecz wnioskodawcy R.P. łącznej kwoty 1600 zł za szesnastokrotne uniemożliwienie kontaktu telefonicznego wnioskodawcy z małoletnią córką K.P., ur. […] 2003 r., w szczegółowo opisanych dniach, wynikających z postanowień Sądu Rejonowego w Z. z dnia 12 sierpnia 2011 r. oraz z dnia 23 lipca 2013 r. od czasu zagrożenia nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 12 czerwca 2013 r. i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.We wniesionej osobiście w dniu 21 marca 2017 r. skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem opisanego wyżej postanowienia, I.S. zarzuciła rażący i oczywisty błąd polegający na niewłaściwej ocenie jej sytuacji materialnej i naruszenie art. 107 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Domagała się usunięcia tych błędów popełnionych przez Sąd Rejonowy w Z..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie oraz od prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie nieprocesowe w sprawie, jeżeli przez wydanie tych orzeczeń stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku lub postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 i art. 5192 § 1 k.p.c.) Wyjątkowo na warunkach wskazanych w art. 4241 § 2 i art. 5192 § 2 k.p.c. skarga służy od wydanych przez sąd pierwszej instancji wyroku lub postanowienia co do istoty sprawy kończących postępowanie w sprawie.Ze względu na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, kierowanego do Sądu Najwyższego oraz jego funkcję, skarga musi być sporządzona z zachowaniem przymusu adwokacko-radcowskiego oraz spełniać wysokie wymagania formalne, które podzielić należy na wymogi stawiane pismu procesowemu (art. 4245 § 2 k.p.c.), których wadliwości podlegają naprawieniu oraz wymogi konstrukcyjne skargi (art. 4245 § 1 k.p.c.), których braki nie podlegają sanacji, lecz powodują obligatoryjne odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w każdym postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesiona osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, co powoduje konieczność jej odrzucenia jako niedopuszczalnej bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2015 r., IV CZ 99/14, nie publ. i z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15, nie publ.). Niezależnie od powyższego należy wskazać, że skarga została wniesiona od postanowienia sądu pierwszej instancji nie kończącego postępowania w sprawie, a nadto nie spełnia wymogów konstrukcyjnych wskazanych w 4245 § 1 punkt 2, 3, 4 i 5 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2016 r., I CNP 40/16, nie publ. i z dnia 28 października 2016 r., II CNP 16/16, nie publ.).W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie przytoczonych wyżej przepisów (art. 4248 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). aj