Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
SNO 56/10 KI-generiert

Supreme Court transfers disciplinary case to another court due to witness proximity and economic efficiency.

Geschäftsnummer SNO 56/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court ordered the transfer of a disciplinary case against a judge to a different appellate disciplinary court. The lower court requested this transfer because most witnesses resided near the new court's location rather than the original one. The Supreme Court agreed, citing procedural economy and the specific statutory conditions for transferring jurisdiction based on witness distribution.

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 36 k.p.k.; art. 128 u.s.p.: A higher court may transfer a disciplinary case to a peer court if the majority of witnesses reside near the new court, ensuring procedural economy.

Schlagwörter

KI-generiert
disciplinary proceedings judicial transfer witness proximity procedural economy jurisdiction transfer

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 36 k.p.k.
Zgodnie z art. 36 k.p.k., który w postępowaniu
art. 128 u.s.p.
dyscyplinarnym wobec sędziów stosuje się odpowiednio na podstawie art. 128 u.s.p.,
art. 36 k.p.k
Zgodnie z art. 36 k.p.k., który w postępowaniu

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

POSTANOWIENIE Z DNIA 25 STYCZNIA 2011 R.

SNO 56/10

Przewodniczący: sędzia SN Piotr Hofmański (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Irena Gromska-Szuster, Jolanta Strusińska-Żukowska.

Sąd

Najwyższy

–

Sąd

Dyscyplinarny

z udziałem

protokolanta w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 25

stycznia 2011 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego w A. z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt ASD (…), na podstawie

art. 36 k.p.k.

p o s t a n o w i ł : p r z e k a z a ć s p r a w ę o b w i n i o n e g o sędziego Sądu

Rejonowego Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B. d o

merytorycznego rozpoznania.

Uzasadnienie

Do Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. wpłynął wniosek o

rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sędziego Sądu Rejonowego, obwinionego z art.

107 § 1 u.s.p. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010 r. Sąd ten zwrócił się z

inicjatywą do Sądu Najwyższego – Sadu Dyscyplinarnego o przekazanie sprawy

obwinionego sędziego Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B.,

motywując to okolicznością, że większość osób, które należy wezwać na rozprawę

dyscyplinarną, zamieszkuje w pobliżu siedziby Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego w B., a z dala od Sądu właściwego w sprawie.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Inicjatywa Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego w A. jest zasadna i

zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 36 k.p.k., który w postępowaniu

dyscyplinarnym wobec sędziów stosuje się odpowiednio na podstawie art. 128 u.s.p.,

sąd wyższego rzędu nad sądem właściwym może przekazać sprawę innemu sądowi

równorzędnemu, jeżeli większość osób, które należy wezwać na rozprawę,

zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego. Nie ulega wątpliwości, że

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny jest sądem wyższego rzędu względem Sądu

Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego. Nie ulega też wątpliwości, że przesłanki

odstąpienia od reguły właściwości miejscowej w drodze skorzystania z wyjątkowego

uprawnienia przewidzianego w art. 36 k.p.k. są w rozpoznawanej sprawie spełnione.

We wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej zawarto żądanie przesłuchania na

rozprawie pięciu świadków, z czego czterech zamieszkuje lub urzęduje w obrębie

aglomeracji B. (…), zaś jeden w C., położonym w odległości 56 kilometrów od B. W

A. zamieszkuje jedynie obwiniony sędzia Sądu Rejonowego. W tej sytuacji poza

sporem pozostaje, że względy ekonomiki procesowej przemawiają za rozpoznaniem

przedmiotowej sprawy w B., a nie w A.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.