Supreme Court dismisses retrial request for delay complaint ruling as it does not end the main criminal proceedings.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court refused the lawyer's request to retry the appeal court's ruling on procedural delay. The court determined that a decision regarding delay is merely an incidental issue and does not definitively conclude the main criminal proceedings. Consequently, the statutory conditions for a retrial were not met, and the request was rejected.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 540 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k. in conjunction with Art. 429 § 1 k.p.k. and Art. 545 § 1 k.p.k.: A ruling on procedural delay does not terminate the main criminal proceedings and therefore does not constitute a final judgment eligible for retrial under the law.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
IV KO 62/26 ZARZĄDZENIE Dnia 1 czerwca 2026 r.
1. Na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 545 § 1 k.p.k. odmawiam przyjęcia wniosku pełnomocnika skarżącego M.J. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II S 11/25 Sądu Apelacyjnego w Katowicach – w przedmiocie stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu Sądu Okręgowego w Katowicach w sprawie o sygn. akt V Kp 890/24, które to postępowanie zakończone zostało postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 maja 2025 r. wobec tego, że wznowienie postępowania nie jest ustawowo dopuszczalne co do postępowania w przedmiocie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 540 k.p.k. wznowienie dotyczy tylko „postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem". W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że orzeczeniami kończącymi postępowanie są nie tylko wyroki i postanowienia rozstrzygające w przedmiocie głównego nurtu postępowania, ale prawomocne orzeczenia wydawane w innych, również pobocznych nurtach procesu, pod warunkiem, że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, powodując trwałe skutki (por. np. postanowienia SN: z dnia 25 września 2013 r., III KK 231/13, OSNKW 2013, z. 12, poz. 103; z dnia 25 października 2018 r., II KZ 32/18).
Nie ma wątpliwości, że takiego charakteru nie ma rozstrzygnięcie w kwestii skargi na przewlekłość postępowania. Wydane w tym przedmiocie orzeczenie nie kończy postępowania „w sprawie”, lecz rozstrzyga jedynie kwestię uboczną, wtórną wobec postępowania zasadniczego toczącego się w przedmiocie odpowiedzialności karnej. W tym układzie nie jest dopuszczalne wznowienie takiego postępowania, a pogląd ten jest już w orzecznictwie ugruntowany (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 marca 2010 r., VI KZ 21/10; z dnia 9 lipca 2013 r., II KZ 23/13; z dnia 22 grudnia 2014 r., III KZ 103/14, OSNKW 2015, z. 6, poz. 48; z dnia 23 września 2016 r., KSP 4/16).
Nadmienić też trzeba, że pogląd o niedopuszczalności wznowienia postępowania w przedmiocie skargi na przewlekłość wyrażany jest również na gruncie postępowania cywilnego (por. uchwała SN z dnia 28 czerwca 2005 r., III SPZP 1/05). Z tych powodów należało odmówić przyjęcia wniosku.
2. odpis zarządzenia doręczyć skazanemu z pouczeniem o zażaleniu w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia (art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.). SSN Jarosław Matras [WB][a.ł]