Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 6/21 KI-generiert

Supreme Court rejects transfer of criminal appeal case due to lack of bias grounds under Art. 37 K.P.K.

Geschäftsnummer IV KO 6/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer a criminal appeal case to another court. The lower court argued that the presiding judge's employment at the same court compromised impartiality, but the Supreme Court found no statutory basis for transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. Instead, the court determined that the specific rules for recusal under Article 41 and the general duty of impartiality under Article 31 were sufficient to address any potential bias concerns.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 31 § 1 k.p.k. - A request to transfer a case under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is rejected when the potential lack of impartiality can be adequately resolved through the recusal procedure under Article 41 and the general rule of impartiality under Article 31.

Schlagwörter

KI-generiert
transfer of jurisdiction impartiality of judge recusal procedure code of criminal procedure criminal appeal bias grounds procedural transfer Ausstand des Staatsanwalts

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 37 k.p.k.
akt IX Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy.
art. 41 § 1 k.p.k.
art. 31 § 1 k.p.k.
art. 37 k.p.k
akt IX Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
art. 31 § 1 k.p.k
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 6/21 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie dot. zażalenia H. D. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 28 września 2020 r., sygn. akt PR 1 Ds. (…), o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 lutego 2021 r., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt IX Kp (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął postulat Sądu Rejonowego w B. przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy wywołanej zażaleniem H.D. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B.. Przedmiotowym postanowieniem, ze względu na brak ustawowych znamion czynu zabronionego, odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie PR 1 Ds. (…) o niedopełnienie obowiązków przez ustalonego referendarza sądowego, mające przejawiać się w niezawiadomieniu H. D. o wpisie postanowienia o ustanowieniu drogi koniecznej. W uzasadnieniu wystąpienia Sąd właściwy miejscowo do rozpoznania zażalenia wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdyż brak jest warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania środka odwoławczego, skoro sprawa dotyczy osoby zatrudnionej w Sądzie Rejonowym w B..Sąd Najwyższy zważył, co następuje;Inicjatywa Sądu Rejonowego w B. nie zasługiwała na uwzględnienie.W postulacie przedstawionym przez Sąd właściwy terytorialnie nie wykazano w sposób wystarczający, że zachodziły konkretne i rzeczywiste przesłanki do zastosowania wyjątku z art. 37 k.p.k.

Na przeszkodzie do wydania orzeczenia w kierunku oczekiwanym przez Sąd występujący stanęło kilka zasadniczych powodów: po pierwsze - procedowanie Sądu w sprawie zażalenia H. D. nie będzie się wiązało z merytorycznym rozstrzyganiem w przedmiocie jego zarzutów w stosunku do konkretnej osoby. Chodzi wyłącznie o kontrolę prawidłowości orzeczenia niesądowego organu procesowego prowadzącego postępowanie przygotowawcze jedynie w sferze przedmiotowej, tzn. czy w ogóle opisane w zawiadomieniu zachowania można zakwalifikować jako przestępstwa, a nie na płaszczyźnie podmiotowej, czyli rozstrzygania o odpowiedzialności karnej wskazanych w zawiadomieniu osób; po drugie – w związku z tym, że sprawa dotyczy referendarza sądowego zatrudnionego w Sądzie właściwym miejscowo do rozpoznania zażalenia, to wszelkie ewentualne obawy zaistnienia okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w omawianej sprawie, należy w pierwszej kolejności rozwiązać w trybie art. 41 § 1 k.p.k., bez potrzeby sięgania po właściwość delegacyjną z art. 37 k.p.k.

Regulacja iudex suspectus powinna w niniejszej sprawie okazać się wystarczająca dla zachowania ogólnej reguły, o której mowa w art. 31 § 1 k.p.k., biorąc pod uwagę - co należało odnotować jako trzeci i ostatni argument przemawiający za nieuwzględnieniem żądania zawartego w wystąpieniu - że Sąd Rejonowy w B. jest jednostką o licznej obsadzie sędziowskiej, w którym funkcjonuje aż 9 wydziałów, z czego dwa to wydziały karne (III i IX).Z tego względu obawa Sądu, iż rozpoznanie zażalenia zgodnie z właściwością miejscową godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości, była zbyt daleko idąca.Z powyższych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.