Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 50/19 KI-generiert

Supreme Court transfers criminal appeal case to another court due to judge-victim relationship concerns.

Geschäftsnummer IV KO 50/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal appeal case to a different court of equal jurisdiction. The lower court requested this transfer because the presiding judge was the victim of the alleged crime and maintained personal relationships with the victim. The Supreme Court agreed, ruling that such circumstances could reasonably lead to a perception of bias, thereby violating the requirement for objective proceedings under the Code of Criminal Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; Art. 13 § 1 k.k.; Art. 148 § 1 k.k.; Art. 163 § 1 pkt 1 k.k.; Art. 11 § 2 k.k.; When a judge in a criminal court is the victim of the alleged crime or has personal ties to the victim, the case must be transferred to another court to ensure public confidence in judicial impartiality.

Schlagwörter

KI-generiert
transfer of jurisdiction criminal appeal judge bias victim status impartial proceedings Code of Criminal Procedure public perception Kompetenzkonfliktbeilegung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 37 k.p.k.
z dnia 18 kwietnia 2019 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę w przedmiocie zażalenia do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R.
Art. 13 § 1 k.k.
podejrzany jest o popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw.
Art. 148 § 1 k.k.
z art. 148 § 1 k.k. i art.
Art. 163 § 1 pkt 1 k.k.
i art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zw.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. na szkodę m.in.
art. 37 k.p.k
z dnia 18 kwietnia 2019 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
podejrzany jest o popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k.
art. 148 § 1 k.k
art. 163 § 1 pkt 1 k.k
i art. 163 § 1 pkt 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV KO 36/10
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 kwietnia 2010 r., IV KO 36/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz.
V KO 58/04
715; z dnia 7 października 2004 r., V KO 58/04, LEX nr 186473).Implikacją tego stanowiska było przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R..
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 50/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 maja 2019 r. w sprawie zażalenia obrońcy podejrzanego P. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 7 kwietnia 2019 r., w sprawie IX Kp […] (PO I Ds. […]), w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, wniosku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 kwietnia 2019 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę w przedmiocie zażalenia do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 7 kwietnia 2019 r., sygn. akt IX Kz […], Sąd Okręgowy w K., IX Wydział Karny Odwoławczy, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że przemawia za tym wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wskazał Sąd, że w przedmiotowej sprawie P. K. podejrzany jest o popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na szkodę m.in. B. G. – która jest sędzią Sądu Okręgowego w K. i niejednokrotnie była delegowana do orzekania w Wydziale IX Karnym Odwoławczym tego Sądu, zaś obecnie orzeka w Wydziale III Karnym Sądu Okręgowego.

Podniesiono również, że sędziowie orzekający w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w przeszłości pełnili obowiązki służbowe w Wydziale III Karnym Sądu Okręgowego w K., nadto sędziowie ci utrzymują również z B. G. relacje pozazawodowe i koleżeńskie.Powyższe okoliczności mogą w odbiorze społecznym budzić wątpliwości, czy właściwy Sąd będzie obiektywnie rozpoznawał wniesione zażalenie. W przekonaniu wnioskującego Sądu, dobro wymiaru sprawiedliwości i troska o to, aby rozstrzygnięciu sądowemu towarzyszyła społeczna świadomość, że są one niezależne od relacji zawodowych istniejących między pracownikami organów wymiaru sprawiedliwości, uzasadnia wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w K. zasługuje na uwzględnienie.Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.W zaistniałej sytuacji, rozpoznanie zażalenia przez Sąd miejscowo właściwy, mogłoby nie tylko w odbiorze społecznym, ale także u strony postępowania, wywołać przekonanie o nieobiektywnym działaniu tego organu.

W kategoriach dobra wymiaru sprawiedliwości, jako warunku przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k., mieści się również potrzeba kształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy. W realiach niniejszej sprawy niewątpliwie występują podstawy do zastosowania powyższej regulacji tak dla zapewnienia optymalnych warunków orzekania, jak i dla wykluczenia potencjalnych spekulacji, że to pozamerytoryczne okoliczności mogłyby wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia o zasadności bądź niezasadności zażalenia obrońcy podejrzanego P. K. na zastosowanie tymczasowego aresztowania.

Rozpoznanie zażalenia przez Sąd Okręgowy w K. w sytuacji, gdy sędzia tego Sądu uzyskał status pokrzywdzonego, może w opinii społecznej wzbudzić wprawdzie bez wątpienia mylne, ale ze wszech miar realne przekonanie, o rozpoznaniu sprawy w sposób nieobiektywny. Obliguje to do sięgnięcia po wyjątkową instytucję, o jakiej mowa w art. 37 k.p.k., skoro postępowanie powinno toczyć się w warunkach, w których prawidłowość orzekania nie będzie wzbudzała, także w społecznym odczuciu, wątpliwości i zastrzeżeń, co do bezstronności procedowania i rozstrzygania w danej sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 kwietnia 2010 r., IV KO 36/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 715; z dnia 7 października 2004 r., V KO 58/04, LEX nr 186473).Implikacją tego stanowiska było przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R..