Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DE FR IT EN
In Legislator analysieren
IV KO 40/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to obvious unfoundedness as procedurally inadmissible.

Geschäftsnummer IV KO 40/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the appellant's request for a retrial based on the obvious unfoundedness of the claim. The appellant argued for a review of the final conviction, but the Court determined that the appeal against the refusal was procedurally inadmissible. Consequently, the appeal was left without examination because the statutory framework does not permit such a remedy against the Supreme Court's decision in this context.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 426 § 1 in fine k.p.k.; Art. 543 § 3 k.p.k.: The general provision allowing an appeal against a refusal of a retrial request based on obvious unfoundedness does not constitute a special exception permitting an appeal against a Supreme Court decision; therefore, such an appeal is inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural inadmissibility obvious unfoundedness retrial request Supreme Court appeal criminal procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 426 § 1 in fine k.p.k.
Zgodnie z art. 426 § 1 in fine k.p.k. od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Art. 543 § 3 k.p.k.
Jakkolwiek art. 543 § 3 k.p.k.
Art. 430 § 1 k.p.k.
2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 430 § 1 k.p.k. w związku z art.
Art. 429 § 1 in fine k.p.k.
w związku z art. 429 § 1 in fine k.p.k. należało pozostawić bez rozpoznania zażalenie skazanej E.M.
Art. 538 § 2 zd. 2 k.p.k.
art. 538 § 2 zd. 2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art.
art. 148 § 1 k.k
skazanej z art. 148 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 545 § 3 k.p.k
akt II K 3/09 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 543 § 3 k.p.k
Jakkolwiek art. 543 § 3 k.p.k.
art. 430 § 1 k.p.k
2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 430 § 1 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 40/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie E. M. skazanej z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 czerwca 2016 r. kwestii przyjęcia wniosku skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II AKa 210/09, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II K 3/09 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 426 § 1 in fine k.p.k. od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jakkolwiek art. 543 § 3 k.p.k. przewiduje możliwość złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienia postępowania z uwagi na oczywistą bezzasadność tego wniosku, regulacja ta ma charakter ogólny, nie jest więc przepisem szczególnym, wprowadzającym na zasadzie wyjątku możliwość złożenia środka odwoławczego od orzeczenia wydanego przez Sąd Najwyższy. Jeżeli ustawodawca wprowadza taką możliwość, wyraźnie przewiduje, że dopuszczalne jest złożenie środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. np. art. 538 § 2 zd. 2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 430 § 1 k.p.k. w związku z art. 429 § 1 in fine k.p.k. należało pozostawić bez rozpoznania zażalenie skazanej E.M. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2016 r.,sygn. akt IV KO 40/16 o odmowie przyjęcia wniosku tej skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II AKa 210/09 uznając, że zażalenie to jest niedopuszczalne z mocy ustawy. .