Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 22/23 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal renewal request as obviously unfounded due to lack of new facts or evidence.

Geschäftsnummer IV KO 22/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the defendant's request to renew the criminal proceedings, ruling it was obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that his age and lack of legal knowledge caused him to sign documents unknowingly and miss deadlines, while also alleging defamation by his daughter. The court determined that the request merely challenged the factual findings of the final judgment without presenting new facts or evidence required for renewal, thus failing to meet any statutory grounds.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.: A request for renewal of proceedings is obviously unfounded when it lacks new facts or evidence not previously known to the court or the party, and does not convincingly indicate a high probability of error in the final judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
renewal of proceedings obviously unfounded new facts or evidence final judgment code of criminal procedure Ermächtigung zur Strafverfolgung Wiederaufnahme des Abwesenheitsverfahrens fehlende Legitimation der Staatsanwaltschaft

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 545 § 3 k.p.k.
akt II K 9/22 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
Zaznaczyć trzeba, że wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego podstawy zostały ustawowo skatalogowane (art. 540-540b k.p.k.) i postępowanie wznowieniowe sprowadza się wyłącznie do ich badania (por.
art. 545 § 3 k.p.k
akt II K 9/22 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k
Nie zostały w nim podniesione żadne nowe okoliczności, które mogłyby być ewentualną podstawą rozpatrywania wniosku w kontekście przesłanki z art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
W tych warunkach nie zachodziła potrzeba ustanowienia skazanemu obrońcy z urzędu w celu realizacji przymusu wynikającego z art. 545 § 2 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie SN z dnia 19 sierpnia 2022 r., IV KO 30/22
(postanowienie SN z dnia 19 sierpnia 2022 r., IV KO 30/22, LEX nr 3411740).Przechodząc do rozważań merytorycznych zauważyć trzeba, że art.
postanowienie SN z dnia 15 września 2022 r., V KO 67/22
postanowienie SN z dnia 15 września 2022 r., V KO 67/22, LEX nr 3485719).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

IV KO 22/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie A. L. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2023 r.,‎wniosku skazanego o wznowienie postępowania ‎zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt II AKa 127/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łomży‎z dnia 24 maja 2022 r., sygn. akt II K 9/22 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 stycznia 2023 r. A. L. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt II AKa 127/22. W wywiedzionym wniosku skazany wskazywał, iż ze względu na swój wiek podejmuje działania nieświadomie. Tak też było w prokuraturze, gdzie w wyniku braku prawniczej wiedzy właśnie nieświadomie podpisał dokumenty oraz nie dotrzymał terminu. Nadto podał, iż wyrok skazujący został oparty na pomówieniach córki, której nie chciał przekazywać pieniędzy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Z uwagi na oczywistą bezzasadność złożonego przez skazanego wniosku ‎o wznowienie postępowania należało – zgodnie z treścią art. 545 § 3 k.p.k. – odmówić jego przyjęcia. Tytułem wstępu zaznaczyć trzeba, że decyzja ta nie stała w sprzeczności z faktem wezwania skazanego do uzupełnienia braków formalnych. W judykaturze jednoznacznie przyjmuje się, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu art. 545 § 3 k.p.k., o ile brak formalny nie został przez skazanego usunięty do czasu wydania postanowienia w trybie art. 545 § 3 k.p.k. (postanowienie SN z dnia 19 sierpnia 2022 r., IV KO 30/22, LEX nr 3411740).Przechodząc do rozważań merytorycznych zauważyć trzeba, że art. 545 § 3 k.p.k. obliguje do przeprowadzenia przez Sąd Najwyższy kontroli wniosku złożonego osobiście przez stronę.

W kontekście tego przepisu stwierdzić należy, iż oczywistą bezzasadność wniosku wiązać należy między innymi z sytuacją, w której w sposób jaskrawy i niewymagający szczególnie pogłębionego badania widoczny jest brak podstaw wznowieniowych, określonych w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego oraz gdy nie wystąpią przesłanki do wznowienia postępowania ex officio. Zaznaczyć trzeba, że wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego podstawy zostały ustawowo skatalogowane (art. 540-540b k.p.k.) i postępowanie wznowieniowe sprowadza się wyłącznie do ich badania (por. postanowienie SN z dnia 15 września 2022 r., V KO 67/22, LEX nr 3485719).

W świetle powyższego, już prima vista nie mógł być uznany za skuteczny wniosek dążący do wzruszenia w tym nadzwyczajnym trybie prawomocnego wyroku, sprowadzający się do kwestionowania przyjętych przez sądy ustaleń faktycznych i wspierających je dowodów. W ramach postępowania o wznowienie procedowanie w tym zakresie nie jest to dopuszczalne. W trakcie tego postępowania przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest bowiem kwestia odpowiedzialności karnej skazanego, której dotyczy prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe. Postępowanie wznowieniowe nie może stanowić powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, mającą służyć kolejnemu weryfikowaniu poprawności orzeczeń zapadłych w sądach pierwszej i drugiej instancji.

W niniejszej sprawie oczywista bezzasadność przedmiotowego wniosku ‎o wznowienie postępowania jawiła się w sposób wręcz oczywisty. Nie zostały w nim podniesione żadne nowe okoliczności, które mogłyby być ewentualną podstawą rozpatrywania wniosku w kontekście przesłanki z art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. Musiałyby to być nowe fakty lub dowody nieznane przedtem ani sądowi, ani stronie, które ujawniły się po wydaniu orzeczenia, oraz determinujące przypuszczenie, że skazany nie popełnił czynu, albo jego czyn nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze, przy czym powinny one niezbicie, w sposób wiarygodny, wskazywać na wysokie prawdopodobieństwo błędności wyroku skazującego.

Tymczasem skazany dążył we wniosku do kontestowania oceny materiału dowodowego i domagał się ponownej weryfikacji prawomocnego wyroku, co nie wpisuje się w żadną z podstaw wznowieniowych. Z pewnością do takich nie należy wiek skazanego oraz brak wiedzy prawnej. Zasadności przydzielenia mu obrońcy z urzędu przeczą choćby powoływane przez niego okoliczności, mające stanowić przesłanki wznowieniowe. Implikacją zaprezentowanej powyżej oceny było uznanie wniosku skazanego za bezzasadny w stopniu oczywistym w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k., co skutkowało odmową jego przyjęcia.

W tych warunkach nie zachodziła potrzeba ustanowienia skazanemu obrońcy z urzędu w celu realizacji przymusu wynikającego z art. 545 § 2 k.p.k. Poczyniona wstępna kontrola wniosku służyć ma wszakże eliminowaniu konieczności przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych, w sytuacjach, w których w stopniu oczywistym nie może on doprowadzić do wznowienia postępowania.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia. [SOP][ł.n]