Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 18/20 KI-generiert

Supreme Court dismisses request to transfer criminal case due to former expert witness status of defendant.

Geschäftsnummer IV KO 18/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Regional Court requested to transfer the criminal case to another court, citing concerns about the defendant's former status as a court expert. The Supreme Court rejected this request, ruling that the defendant's past role does not compromise judicial impartiality. The court emphasized that the defendant was not accused of crimes committed while acting as an expert and that his objections were directed at the prosecution, not the court.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; The exception to territorial jurisdiction under Art. 37 k.p.k. applies only in special circumstances; a defendant's former role as a court expert does not constitute a special circumstance threatening judicial impartiality.

Schlagwörter

KI-generiert
exception to territorial jurisdiction court expert witness judicial impartiality transfer of criminal case special circumstances requirement Beweisübernahme Überweisung wegen Unzuständigkeit Zuständigkeitsfragen

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 37 k.p.k.
XI K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
art. 286 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 12 k.k
z art. 12 k.k., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w C., zawartego w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2020 r., sygn.
art. 37 k.p.k
XI K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2013 r., IV KO 46/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2013 r., IV KO 46/13; por.
postanowienia z dnia 29 września 2010 r., IV KO 100/10
postanowienia z dnia 14 grudnia 2010 r., III KO 105/10
postanowienia z dnia 25 lutego 2010 r., II KO 5/10
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 18/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie S. S. oskarżonego o czyny z art. 271 § 1 i 3 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w C., zawartego w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2020 r., sygn. XI K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w C. postanowieniem z dnia 20 stycznia 2020 r. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy podniósł, że oskarżonym w sprawie jest biegły sądowy, który przez wiele lat wykonywał opinie specjalistyczne tak dla sądów, jak i prokuratur, występował w postępowaniach, w tym także sądowych. Zdaniem Sądu Rejonowego rozpoznanie sprawy przez ten Sąd może spowodować „wytworzenie obaw lub zastrzeżeń, co do obiektywnego orzekania przy ewentualnym rozpoznawaniu sprawy w sądzie [...]”.

Ponadto w uzasadnieniu wskazano, że za koniecznością przekazania sprawy przemawia to, iż sam S. S. podnosił tego rodzaju przesłankę w jednym z pism procesowych złożonych w przedmiotowym postępowaniu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja określona art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady właściwości miejscowej sądu i powinna mieć zastosowane jedynie w szczególnych przypadkach, a zatem i okoliczności wskazane przez Sąd muszą mieć charakter szczególny, a nie sprowadzać się jedynie do wskazania abstrakcyjnie na obawę o możliwość postrzegania postępowania przed Sądem orzekającym oraz samego rozstrzygnięcia sprawy jako obciążonego brakiem bezstronnościW niniejszej sprawie nie można podzielić argumentów Sądu występującego o przekazanie.Zdaniem Sądu Najwyższego, w realiach niniejszej sprawy nie stanowi zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości fakt, że oskarżony, były biegły sądowy, który opiniował dla Sądu Rejonowego lub miejscowej prokuratury, będzie sądzony przez Sąd Rejonowy w C. .

Biegłego należy bowiem traktować jako uczestnika postępowań sądowych, tak jak inne osoby występujące w sprawie, chociażby w charakterze świadków, pokrzywdzonych czy oskarżonych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego już uprzednio wyrażano pogląd, że wystąpienie w charakterze oskarżonego osoby będącej wieloletnim biegłym, samo w sobie nie stanowi zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości w razie rozpoznania sprawy przez sąd, w którego okręgu biegły opiniował (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2013 r., IV KO 46/13; por. także postanowienia: z dnia 29 września 2010 r., IV KO 100/10, z dnia 14 grudnia 2010 r., III KO 105/10, z dnia 25 lutego 2010 r., II KO 5/10).S. S. został oskarżony o 34 przestępstwa z art. 271 § 1 i 3 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Z treści zarzutów nie wynika by czynu mu zarzucane zostały popełnione w związku z pełnieniem funkcji biegłego sądowego i wydawaniem przez niego opinii na potrzeby jakiegokolwiek postępowania sądowego czy przygotowawczego.

Podkreślić należy, że Sąd Rejonowy w C. rozpoznał sprawę oskarżonego S. S. wydając w dniu 10 stycznia 2019 r. wyrok, którym to uznano go za winnego zarzucanych mu czynów i wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej na kwotę 50 zł. (sygn. akt XVI K (…)). Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Okręgowy w C. wyrokiem z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C..Uwzględniając powyższe stwierdzić zatem należało, że zarówno Sąd Rejonowy, jak i Sąd Okręgowy, nie powzięły dotychczas żadnych uzasadnionych wątpliwości co do obiektywizmu w rozpoznawaniu sprawy oskarżonego S. S. .

Co istotne, pismo oskarżonego, do którego odwołał się Sąd wnioskujący o przekazanie sprawy, zostało złożone w końcowym etapie postępowania przed Sądem Rejonowym, co uprawnia do stwierdzenia, że dotychczas toczące się postępowanie nie budziło żadnych zastrzeżeń oskarżonego pod kątem obiektywizmu i bezstronności. Ponadto w piśmie tym są wyrażane zastrzeżenia pod adresem prokuratury a nie Sądu Rejonowego w C.. Niezależnie od tego trzeba stwierdzić, że subiektywne przekonanie oskarżonego o braku obiektywizmu czy bliżej niesprecyzowana obawa w tym zakresie, nie podważa bezstronności Sądu Rejonowego w C. przy rozpoznawaniu jego sprawy.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy stwierdził brak podstaw do uznania, aby w sprawie orzekać miał Sąd inny niż ten właściwy miejscowo zgodnie z przepisami kodeksu postępowania karnego.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.