Supreme Court dismissed request to transfer criminal case based on witness proximity under Art. 37 K.P.K.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court rejected a district court's request to transfer a criminal trial to another court of equal jurisdiction. The lower court sought the transfer because many of the 214 victims and some defendants resided near the proposed new court, citing the need for judicial efficiency. The Supreme Court ruled that Article 37 of the Code of Criminal Procedure must be interpreted restrictively and cannot be used to bypass the general rule in Article 36 regarding venue.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 37 k.p.k.; Art. 36 k.p.k.: The provision allowing case transfer for the sake of the administration of justice must be interpreted restrictively and cannot be utilized to circumvent the general rule that cases shall be tried by the competent court, particularly when only a minority of parties reside nearby.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt IV KO 103/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie S. P., A. M., Ł. S.oskarżonych o przestępstwo z art. 267 § 1 k.k. i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 20 grudnia 2018 r.,wniosku Sądu Rejonowego w J.na postanowienia Sądu Rejonowego w J.z dnia 15 października 2018 r., sygn. akt II K […]o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w J. rozpoznający sprawę II K […] oskarżonych S. P., A.
M. i Ł. S. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek uzasadniono faktem, że aktualnie - po wyłączeniu sprawy siedmiorga oskarżonych w związku ze złożonymi przez nich wnioskami o dobrowolne poddanie się karze - zaistniała konieczność prowadzenia rozprawy przeciwko trójce ww. oskarżonych, którzy nie przyznali się do winy. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie jest 214 pokrzywdzonych z terenu całego kraju, przy czym 70 z nich mieszka w P..
W P. mieszkają również oskarżeni. W tych okolicznościach, w ocenie sądu wnioskującego, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, by przekazać sprawę do rozpoznaniu Sądowi Rejonowemu w P.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w J. nie zasługiwał na uwzględnienie.W niniejszej sprawie nie występują okoliczności mogące uzasadnić przekazanie sprawy w trybie właściwości delegacyjnej innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Przypomnieć należy, że przepis art. 37 k.p.k. jest regulacją o charakterze wyjątkowym i z tej racji musi być wykładany restryktywnie, a już z pewnością nie można go wykorzystywać jako służącego do „obejścia” innych regulacji.
W tym kontekście zauważyć wypada, że kwestię związaną z przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, że większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego, reguluje przepis art. 36 k.p.k., który - podobnie jak art. 37 k.p.k. - jako stanowiący odstępstwo od konstytucyjnej gwarancji rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, nie może podlegać wykładni rozszerzającej. W świetle powyższego za niedopuszczalne należy uznać występowanie, w trybie art. 37 k.p.k., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu i motywowanie tego wystąpienia faktem, że blisko tego innego sądu mieszka wiele osób, które należy wezwać na rozprawę, ale nie większość tych osób.
Tego rodzaju postępowanie stanowi bowiem oczywiste „obejście” stanowczej i wyjątkowej reguły wynikającej z treści art. 36 k.p.k.Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.