Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 255/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for failure to order mandatory driving ban for drunk driving offense.

Geschäftsnummer IV KK 255/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court partially quashed the lower court's order for failing to impose a mandatory driving ban. The General Prosecutor argued that the law required a ban whenever a driver was convicted of operating a vehicle without a license after December 31, 2021. The court agreed, ruling that the omission constituted a clear violation of material law with significant impact on the verdict's content.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 94 § 3 k.w.; Art. 29 § 1, 2 k.w.: When a court convicts a person of operating a vehicle without a license after December 31, 2021, it is legally obligated to impose a mandatory ban on driving mechanical vehicles; failure to do so constitutes a clear violation of material law.

Schlagwörter

KI-generiert
driving without license mandatory driving ban operating vehicle offense material law violation procedural error in verdict Einstellung des Strassenverkehrsverfahrens Berichtigung des Kanzleifehlers strafrechtliches Revisionsverfahren

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 94 § 3 k.w.
Przepis art. 94 § 3 k.w., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r.
Art. 29 § 1 k.w.
z art. 29 § 1 i 2 k.w., polegające na nie orzeczeniu wobec obwinionego D.
Art. 29 § 2 k.w.
z art. 29 § 1 i 2 k.w., polegające na nie orzeczeniu wobec obwinionego D.
Art. 94 § 1 k.w.
B.ukaranego z art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2022 r., w trybie art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2022 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej z dnia 18 lutego 2022 r., sygn.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2022 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej z dnia 18 lutego 2022 r., sygn.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 255/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Olga Tyburc - Żelazek w sprawie D. B.ukaranego z art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2022 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt II W 83/22 uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. w części obejmującej brak orzeczenia o obligatoryjnym środku karnym i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowi Mazowieckiej.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w Ostrowi Mazowieckiej wyrokiem nakazowym z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt II W 83/22, uznał obwinionego D. B. za winnego tego, że w dniu 15 stycznia 2022 r. około godz. 01:00 w miejscowości O. w rejonie ul. [...] na drodze publicznej kierował pojazdem marki [...] o nr rej. [...], nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami, tj. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., i za to na podstawie art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny 1 500 (tysiąc pięćset) złotych.Wobec braku wniesienia sprzeciwu przez uprawnione strony, którym doręczono odpis tego wyroku (obwinionemu w formie doręczenia zastępczego, k.

18) uprawomocnił się w dniu 18 marca 2022 r. (k. 19).Kasację od niego wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie braku obligatoryjnego rozstrzygnięcia o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, zarzucając: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w., polegające na nie orzeczeniu wobec obwinionego D. B. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do czego zgodnie z treścią przywołanych przepisów, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r..

Sąd był zobowiązany w sytuacji uznania obwinionego za winnego popełnienia, w dniu 15 stycznia 2022 r. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w”.W konkluzji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ostrowi Mazowieckiej do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron na podstawie art. 535 § 5 k.p.k.W kasacji trafnie wskazano, że uznanie D. B. za winnego wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., popełnionego w dniu 15 stycznia 2022 r., implikowało konieczność orzeczenia wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

Przepis art. 94 § 3 k.w., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2021. 2328 z dnia 16 grudnia 2021 r.), nie pozostawia Sądowi żadnej dowolności i stanowi wprost, że: „w razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”. W razie zatem skazania za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., jeżeli tylko zostało ono popełnione po 31 grudnia 2021 r., obligatoryjne jest orzeczenie, na podstawie art. 94 § 3 k.w., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Brak orzeczenia tego środka karnego stanowi oczywiste i rażące naruszenie prawa materialnego, które z uwagi na swój charakter niewątpliwie miało istotny wpływ na treść wyroku. Jak słusznie podnosi skarżący nieorzeczenie wobec ukaranego obligatoryjnego środka karnego stanowi dla niego nieuprawnioną korzyść a nadto nie poniósł on wszystkich dolegliwości, przewidzianych przez ustawę w związku z wykroczeniem, jakiego się dopuścił.Mając na uwadze powyższe, podzielając nadto w pełni przytoczone w uzasadnieniu kasacji argumenty, orzeczono jak w wyroku.[asał]