Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 44/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees based on disputed property value in a property protection case.

Geschäftsnummer IV CZ 44/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the rejection of a writ of cassation due to non-payment of court fees. The appellant argued that the fee should be based on a lower amount, but the court held that the value of the subject matter must be specified to prove damages. Consequently, the court ruled that the lower court correctly required the appellant to state the value of the claimed damages to calculate the appropriate fee.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4245 k.p.c.; Art. 3984 § 3 k.p.c.; Art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych: A writ of cassation must specify the value of the subject matter to prove damages, and court fees are calculated based on this specified value.

Schlagwörter

KI-generiert
writ of cassation court fees value of subject matter property protection damages assessment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4245 k.p.c.
art. 4245 k.p.c. W przepisie tym nie wymienia się wprost wymogu wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, ale taki obowiązek wynika po pierwsze z konieczności uprawdopodobnienia w skardze szkody spowodowanej przez kwestionowane orzeczenie (pkt 5 tego przepisu), a po wtóre z zawartego w art.
Art. 3984 § 3 k.p.c.
Zgodnie zaś z art. 3984 § 3 k.p.c. w sprawach majątkowych skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych
Powódka nie uiściła tej opłaty, uznając, że, zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych, opłata ta powinna wynosić 200 zł, gdyż taka opłata uiszczana była zarówno od pozwu, jak i od apelacji.Sąd Okręgowy w Ł., nie podzielając stanowiska powódki, postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r.
Art. 394 § 1 k.p.c.
również do opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem.Zażalenie wychodzące z odmiennych przesłanek prawnych było więc niezasadne i podlegało oddaleniu (art. 394 § 1 k.p.c.).
art. 4245 k.p.c
art. 42412 k.p.c
W przepisie tym nie wymienia się wprost wymogu wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, ale taki obowiązek wynika po pierwsze z konieczności uprawdopodobnienia w skardze szkody spowodowanej przez kwestionowane orzeczenie (pkt 5 tego przepisu), a po wtóre z zawartego w art. 42412 k.p.c.
art. 3984 § 3 k.p.c
Zgodnie zaś z art. 3984 § 3 k.p.c.
art. 394 § 1 k.p.c
również do opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem.Zażalenie wychodzące z odmiennych przesłanek prawnych było więc niezasadne i podlegało oddaleniu (art. 394 § 1 k.p.c.).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 44/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)‎SSN Antoni Górski (sprawozdawca)‎SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł.z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt I Ca […]w sprawie z powództwa H. D.‎przeciwko J. P.‎o ochronę własności,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2014 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt I Ca […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego w Ł. wezwał powódkę do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia wniesionej przez nią skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tegoż Sądu z dnia 22 grudnia 2011 r. Powódka określiła ją na 107.573,15 zł, wobec czego Przewodniczący wezwał ją do uiszczenia opłaty w wysokości 5.379 zł. Powódka nie uiściła tej opłaty, uznając, że, zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych, opłata ta powinna wynosić 200 zł, gdyż taka opłata uiszczana była zarówno od pozwu, jak i od apelacji.Sąd Okręgowy w Ł., nie podzielając stanowiska powódki, postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r. odrzucił jej skargę, jako nienależycie opłaconą.Powódka zaskarżyła to orzeczenie zażaleniem, w którym podtrzymała swoją dotychczasową argumentację i wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wymagania formalne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zostały sformułowane w art. art. 4245 k.p.c. W przepisie tym nie wymienia się wprost wymogu wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, ale taki obowiązek wynika po pierwsze z konieczności uprawdopodobnienia w skardze szkody spowodowanej przez kwestionowane orzeczenie (pkt 5 tego przepisu), a po wtóre z zawartego w art. 42412 k.p.c. odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o skardze kasacyjnej.

Zgodnie zaś z art. 3984 § 3 k.p.c. w sprawach majątkowych skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Prawidłowo zatem Przewodniczący Sądu Okręgowego wezwał skarżącą od wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, a następnie określił wysokość opłaty sądowej należnej od tej wartości. Wbrew stanowisku żalącej się trzeba stwierdzić, że wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem wszczyna nową sprawę, której przedmiot wyznacza zakres zaskarżenia, a wartość tego przedmiotu zależy od sprecyzowania wysokości szkody, którą skarżąca ma obowiązek określić i uprawdopodobnić.

Określona w ten sposób kwota stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia, od której należy się opłata obliczona na zasadach ogólnych i tak należy rozumieć sformułowanie zawarte w art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych, zgodnie z którym przepisy ustawy przewidujące pobranie opłaty od pozwu stosuje się m in. również do opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem.Zażalenie wychodzące z odmiennych przesłanek prawnych było więc niezasadne i podlegało oddaleniu (art. 394 § 1 k.p.c.). [aw]