Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 836/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or obvious error exists.

Geschäftsnummer IV CSK 836/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland refused to accept the defendant's cassation appeal for examination. The appellant argued for interpretation of procedural rules regarding compensation and evidence, but the court found no unresolved legal issues or serious doubts in the interpretation of the relevant articles. Consequently, the appeal was rejected because the grounds did not meet the statutory requirements for admissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious interpretative doubts, or an obvious error; mere citation of procedural provisions without specific arguments or clear errors is insufficient.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility significant legal issue procedural error obviousness interpretation of law Supreme Court jurisdiction civil procedure code evidence omission

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 386 § 2 k.p.c.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
Art. 391 k.p.c.
Art. 316 § 1 k.p.c.
391 i art. 316 § 1 k.p.c.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 836/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa J. A.‎przeciwko Z. A.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pozwany Z.A. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 maja 2015 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, tj. zagadnienie nowe dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie sądowym i nauce prawa oraz budzące poważne wątpliwości co do sposobu jego rozwiązania.

Przyczyny uzasadniające uchylenie przez sąd drugiej instancji zaskarżonego apelacją wyroku sądu pierwszej instancji są jasno określone w przepisach postępowania (art. 386 § 2 i 4 k.p.c.), których wykładnia nie budzi wątpliwości i nie uzasadnia istnienia istotnego zagadnienia prawnego sformułowanego w skardze kasacyjnej związanego ze stosowaniem art. 386 § 4 k.p.c. w sprawach o zapłatę zadośćuczynienia.Nie było także podstaw do uznania, że skarżący wykazał występowanie w sprawie wyrażonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie wskazuje się, że powołanie się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), wymaga sprecyzowania tych przepisów, oraz wskazania, na czym polegają poważne wątpliwości związane z ich stosowaniem wraz z podaniem doktrynalnego lub orzeczniczego źródła tych wątpliwości. Konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, a także przedstawienie własnej propozycji interpretacyjnej.

Ponadto, ze względu na publiczne cele jakie ma do spełnienia rozpoznanie przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej, skarżący powinien także wykazać celowość dokonania wykładni przepisu przez Sąd Najwyższy ze względu na potrzeby praktyki sądowej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2012 r., III SK 29/12, niepublikowane). Tych elementów nie można przypisać przedstawionemu przez skarżącego wnioskowi o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego w sposób dostateczny odniesiono się zarówno do ustalenia daty wymagalności roszczenia o zadośćuczynienie, jak również do ustalenia daty początkowej, od której od tego rodzaju świadczenia należy zasądzać odsetki za opóźnienie w jego spełnieniu - a więc tych kwestii, z którymi skarżący wiąże istnienie istotnego zagadnienia prawnego.Odwołując się do treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz jego uzasadnienia wskazać również należy, że nie zostały przez skarżącego przedstawione wystarczające motywy pozwalające na uznanie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Podkreślić bowiem należy, że wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.

Tych elementów nie można przypisać przedstawionemu przez skarżącego uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, które nie wykazuje, że w sposób oczywisty podniesione w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 382 w zw. z art. 391 i art. 316 § 1 k.p.c. - poprzez pominięcie części materiału zebranego przed Sądem pierwszej instancji (akt rentowych powódki) - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w sytuacji w której skarżący powołał się jedynie ogólnie na pominięcie akt rentowych powódki, nie wskazując konkretnych dowodów w nich zawartych oraz okoliczności z nich wynikających, które mogłyby mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw