Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 78/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for acquisition of ownership due to lack of obvious legal error.

Geschäftsnummer IV CSK 78/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to admit the cassation appeal to review for a violation of the law. The appellant argued for acquisition of ownership based on a notarial note, but the court found the parents lacked knowledge of their lack of title. The court held that the appeal was not obviously justified as the lower court's reasoning did not constitute a qualified legal error.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified if the challenged judgment does not violate the law in a qualified manner, requiring specific proof of a qualified breach of judicial standards.

Schlagwörter

KI-generiert
acquisition of ownership cassation appeal obvious justification qualified legal error notarial deed presumption of good faith Supreme Court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 339 k.c.
W sprawie nie zostało obalone domniemanie zawarte w art. 339 k.c. Wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia o niewystąpieniu przerwy biegu zasiedzenia nie narusza prawa w kwalifikowany sposób.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 339 k.c
W sprawie nie zostało obalone domniemanie zawarte w art. 339 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
III CSK 219/07
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal reasoning on obviousness of appeal grounds.
I CSK 126/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepubl.).Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w kwalifikowany sposób.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 78/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku B. K., K. Ż. i S. Ż. - następców prawnych T. Ż.‎przy uczestnictwie L. Ż.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie‎z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca 1003/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążania skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), to nie występuje ta przyczyna przyjęcia jej do rozpoznania.O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej możemy mówić wtedy, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają jej uwzględnienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.) Innymi słowy przesłanka ta występuje, gdy sprawie dopuszczono się takiego naruszenia prawa, które jest widoczne „na pierwszy rzut oka” i nie nasuwa wątpliwości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2007 r., III CSK 219/07, niepubl.).

Skarżąca powołując się na tę przesłankę ma obowiązek przedstawienia, na jakiej podstawie swoje twierdzenia opiera i które z przepisów zostały naruszone w oczywisty sposób. Konieczne jest zatem przedstawienie takich zarzutów, które wskazują na kwalifikowane naruszenie przez sąd zasad orzekania w demokratycznym państwie prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepubl.).Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w kwalifikowany sposób.

Zarzuty skargi nie są dostatecznie oparte na ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia. Zawarta w akcie notarialnym adnotacja o nabyciu nieruchomości wraz z zabudowaniami przekonuje, że rodzice wnioskodawców nie mieli wiedzy, iż nie posiadają tytułu prawnego, co do przedmiotowej działki siedliskowej. Z opisu gospodarstwa rolnego w umowie przekazania go następcy z dnia 28 grudnia 1988 r. wynika, że objęto nią zabudowania na działce L. Ż. położonej po północnej stronie drogi K., a nie budynki usytuowane na działce […].

W sprawie nie zostało obalone domniemanie zawarte w art. 339 k.c. Wywód zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia o niewystąpieniu przerwy biegu zasiedzenia nie narusza prawa w kwalifikowany sposób. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n