Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 753/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error despite claim of clear validity.

Geschäftsnummer IV CSK 753/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by participant W. G. against a lower court's decision. Although the appellant argued the appeal was obviously valid, the court found she failed to distinguish between proving the appeal's validity and demonstrating an obvious legal violation. The court ruled that the appellant's reasoning conflated these distinct requirements, thereby failing to meet the statutory threshold for cassation review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates a qualified legal error or obvious invalidity, requiring separate and distinct argumentation from the mere assertion of the appeal's validity.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious legal error separate argumentation requirements validity vs error Supreme Court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. l.n
art. 3989 § 1 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 753/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku T. N. i M. N.‎przy uczestnictwie J. G. i W. G.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania W. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu‎z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I Ca 270/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 26 czerwca 2014 r. uczestniczka W. G. jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołując się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., uczestniczka nie przedstawiła stosownej argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, skarżąca pominęła aspekt „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa, uzasadniając wniosek w sposób, który odpowiada uzasadnieniu podstaw skargi. Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że uzasadnienie wniosku oraz podstaw skargi to dwa niezależne i odrębne jej elementy konstrukcyjne, pełniące odmienne funkcje i wymagające przedstawienia właściwych dla każdego z nich argumentów, co oznacza, że uzasadnienia te nie mogą być traktowane zamiennie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz.38).

Uzasadnienie podstaw skargi samodzielnie służy jedynie wykazaniu, iż skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter. Wobec niestwierdzenia przyczyn, które uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. l.n