Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 613/17 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to specify admissible grounds under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CSK 613/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the lower court's decision on the division of community property. The appellant argued for a review of factual findings and procedural errors but failed to identify a specific statutory ground for admissibility under the Civil Procedure Code. The court ruled that the appeal lacked the required specific justification, as it merely repeated general complaints without citing the precise legal basis mandated by law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal must be admissible by explicitly citing one of the specific grounds listed in Art. 3989 § 1 k.p.c.; a general reference to all grounds or a focus on re-evaluating factual findings without identifying the specific statutory basis renders the appeal inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code specific grounds requirement factual findings review community property division

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3983 § 1 k.p.c.
na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucając naruszenie licznych przepisów postępowania i prawa materialnego.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez skarżącego (art. 3984 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Wywody te skarżący podsumował stwierdzeniem, że „prawidłowa analiza materiału zgromadzonego w sprawie powinna doprowadzić sąd drugiej instancji, do dokładnie odmiennych ustaleń, niż te, które poczynił sąd pierwszej instancji”.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. aj ał
Art. 3983 § 3 k.p.c.
na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucając naruszenie licznych przepisów postępowania i prawa materialnego.
art. 3983 § 1 k.p.c
na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucając naruszenie licznych przepisów postępowania i prawa materialnego.
art. 3989 § 1 k.p.c
Wywody te skarżący podsumował stwierdzeniem, że „prawidłowa analiza materiału zgromadzonego w sprawie powinna doprowadzić sąd drugiej instancji, do dokładnie odmiennych ustaleń, niż te, które poczynił sąd pierwszej instancji”.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez skarżącego (art. 3984 § 2 k.p.c.).
art. 3899 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3983 § 3 k.p.c
na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucając naruszenie licznych przepisów postępowania i prawa materialnego.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 613/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku J.W.‎przy uczestnictwie M.W.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt II Ca […]/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca J.W. oparł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 26 lipca 2017 r. na obu podstawach przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., zarzucając naruszenie licznych przepisów postępowania i prawa materialnego. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadnił tym, że „istnieje konieczność rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w zarzutach nr 1) i 4) skargi” ze względu na wyraźnie nieprawidłowe rozliczenie nakładu wnioskodawcy oraz tym, iż „zasadne wydaje się także rozpoznanie wątpliwości skarżącego wskazanych w pkt 2) i 5) oraz 3) i 6) skargi.

Według skarżącego, dotyczy to „nieprawidłowości procedowania i ustalania stanu faktycznego przez Sądy obu instancji”, „przejęcia przez sąd drugiej instancji” ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji bez dostatecznie merytorycznych rozważań w tej kwestii, uczynienie wadliwych i wewnętrznie sprzecznych ustaleń, w sytuacji gdy zarzuty apelacji obejmowały w istotnej mierze sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji ze zgromadzonym materiałem dowodowym, co skutkowało tym że zarzuty apelacyjne w ten sposób nie zostały prawidłowo rozpoznane”.

Wywody te skarżący podsumował stwierdzeniem, że „prawidłowa analiza materiału zgromadzonego w sprawie powinna doprowadzić sąd drugiej instancji, do dokładnie odmiennych ustaleń, niż te, które poczynił sąd pierwszej instancji”.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez skarżącego (art. 3984 § 2 k.p.c.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego wszechstronnie wyjaśniono zasady prawidłowego uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Przytoczone wywody skarżącego prowadzą wprost do wniosku, że skarżący tych zasad nie uwzględnił.Nie została nawet wskazana ani prawidłowo nazwana przyczyna przyjęcia skargi i można jedynie założyć, że chodzi o przyczynę przewidzianą w art. 3899 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż brak jest jakiejkolwiek elementu mogącego świadczyć o powołaniu się na inną przyczynę spośród przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 lub 3 k.p.c.Uzasadnienie wniosku sprowadza się do zbiorczego odwołania się do wszystkich przepisów objętych podstawami skargi oraz ogólnikowego powtórzenia niektórych zarzutów kasacyjnych.Tak sporządzone uzasadnienie: nie zawiera koniecznego elementu, jakim jest powołanie argumentów mających świadczyć o „oczywistej” zasadności skargi, nie odróżnia uzasadnienia podstaw skargi od uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, skupia się głównie na podważaniu dokonanej przez Sąd drugiej instancji oceny dowodów oraz poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych, co jest w skardze niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. aj ał