Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants review under Polish Civil Procedure Code.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent's costs. The appellant argued that the revocation of a first-instance judgment constituted a legal error and questioned the applicable statute of limitations for delay damages. The court determined that neither the revocation itself nor the specific delay issue presented a legal question requiring Supreme Court review. Consequently, the appeal was dismissed because it failed to meet the statutory threshold for cassation under the Civil Procedure Code.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, as the revocation of a non-final judgment does not constitute a legal error, and the specific delay claim did not require resolution.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt IV CSK 528/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa "D." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko Gminie Miasta G. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 7500 (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód złożył skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł występowanie na jej tle istotnych zagadnień prawnych.
Pierwsze ma dotyczyć tego, czy uchylenie orzeczenia w postępowaniu odwoławczym jest dowodem bezprawności tego orzeczenia, czy też postępowanie w danej sprawie musi się zakończyć, aby można to ocenić. Kwestia ta nie wymaga jednak rozstrzygnięcia. Jest jasne, że odpowiedzialność władzy publicznej dotyczy szkody wyrządzonej orzeczeniem, ale orzeczeniem ostatecznym. Jeśli orzeczenie I instancji zostanie następnie uchylone w II instancji, to nie można przyjąć, aby to orzeczenie I instancji wyrządziło szkodę - nigdy nie było ono prawomocne, a przez cały czas postępowanie trwało.
Drugie wskazywane w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne dotyczy tego, jaka jest właściwa podstawa prawna do żądania odszkodowania za przewlekłość postępowania, jeśli przewlekłość ta dotyczy ponownego postępowania w I instancji po uchyleniu w II instancji wcześniejszego orzeczenia I instancji - czy jest to art. 417 § 1 k.c., czy art. 4171 § 3 k.c. Kwestia ta nie wymaga jednak rozstrzygania w tej sprawie, ponieważ w jej stanie faktycznym, po pierwsze, nie doszło do przewlekłości (minął zaledwie miesiąc od uchylenia orzeczenia I instancji, gdy powód chciał już mieć ponowne orzeczenie).
Po drugie, kwestia jest jasna - brak orzeczenia II instancji oznacza przewlekłość postępowania, a więc ewentualnie właściwą podstawę prawną roszczenia odszkodowawczego stanowi art. 4171 § 3 k.c.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw