Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 504/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal as no new legal issue exists and facts are fixed at law's entry into force.

Geschäftsnummer IV CSK 504/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by L.C. against a boundary determination order. The applicant argued for a new legal interpretation, but the Court found no unresolved legal issues or significant interpretative doubts. The boundary was fixed based on the law's entry into force, making factual verification impossible in cassation proceedings, and the lower court correctly applied the prohibition of worsening the appellant's position.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or involves procedural invalidity; mere disagreement with factual findings or application of existing law does not suffice.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility boundary determination prohibition of reformationis in peius fixed factual findings legal interpretation requirement

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
250), co było następstwem dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, których nie można weryfikować w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c. i art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
i art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 39813 § 1 k.p.c.
i art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 384 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 504/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku M. C. i L. C.‎przy uczestnictwie M. C., I. A. C., M. C., B. C., H. L., M. L. i Gminy S. ‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni L. C. od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 21 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawczyni – L.C. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 21 lutego 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, tj. zagadnie nowe, dotychczas nierozwiązanie w orzecznictwie lub piśmiennictwie prawniczym, którego rozwiązanie przyczyni się do rozwoju judykatury i nauki prawa.

Poza tym sformułowane w skardze kasacyjnej zagadnienia prawne nie były przydatne dla rozstrzygnięcia o zasadności skargi kasacyjnej, w sytuacji w której zaskarżone nią orzeczenie o rozgraniczeniu opierało się na ustaleniu granicy według stanu prawnego wynikającego z zakresu władania sąsiednimi gruntami w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250), co było następstwem dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, których nie można weryfikować w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c. i art. 39813 § 2 k.p.c.).

Wprawdzie Sąd drugiej instancji dostrzegł, że ustalona według przyjętego kryterium granica powinna przebiegać w pewnym zakresie inaczej niż przyjął to Sąd Rejonowy, jednakże dokonaniu odpowiedniej do tej oceny zmiany lub uchylenia postanowienia Sądu pierwszej instancji sprzeciwiało się to, że byłaby to rozstrzygnięcie na niekorzyść strony apelującej. Oznacza to, że Sąd drugiej instancji w tym zakresie odwołał się do zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 384 k.p.c., którego naruszenia w skardze kasacyjnej nie podniesiono.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).