Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 497/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal argumentation proving obvious merit under procedural law.

Geschäftsnummer IV CSK 497/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a civil judgment regarding payment and pension. The appellant claimed obvious merit based on a clear violation of civil code provisions but failed to provide specific legal arguments. The court ruled that merely stating a belief in a violation is insufficient; the appellant must demonstrate how the appeal meets the statutory criteria for acceptance.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious merit requires distinct legal argumentation proving the appeal meets statutory acceptance criteria, not merely a subjective assertion of obvious violation.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal obvious merit legal argumentation procedural law Supreme Court civil procedure statutory criteria

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Przytoczenie podstaw i ich uzasadnienie służy wykazaniu, iż skarga jest zasadna, zaś uzasadnienie wniosku - że w sprawie zachodzi jedna z przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 445 § 1 k.c.
w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2014 r., wydanego w sprawie o zapłatę, rentę i ustalenie, uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością mającą wynikać z oczywistego naruszenia przez Sąd przepisu art. 445 § 1 k.c. oraz art.
Art. 481 § 1 k.c.
Art. 817 § 1 k.c.
Art. 817 § 2 k.c.
art. 445 § 1 k.c
w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2014 r., wydanego w sprawie o zapłatę, rentę i ustalenie, uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością mającą wynikać z oczywistego naruszenia przez Sąd przepisu art. 445 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Przytoczenie podstaw i ich uzasadnienie służy wykazaniu, iż skarga jest zasadna, zaś uzasadnienie wniosku - że w sprawie zachodzi jedna z przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Przytoczenie podstaw i ich uzasadnienie służy wykazaniu, iż skarga jest zasadna, zaś uzasadnienie wniosku - że w sprawie zachodzi jedna z przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 497/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa K. R.‎przeciwko P.Spółce Akcyjnej w W.‎o zapłatę, rentę i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

Powódka K. R. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 lutego 2014 r., wydanego w sprawie o zapłatę, rentę i ustalenie, uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością mającą wynikać z oczywistego naruszenia przez Sąd przepisu art. 445 § 1 k.c. oraz art. 481 § 1 w zw. z art. 817 § 1 i 2 k.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołując się na oczywistą zasadność skargi, skarżąca nie uzasadniła twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do powtórzenia zarzutów skargi oraz części ich uzasadnienia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że uzasadnienie wniosku oraz podstaw skargi to dwa niezależne i samodzielne elementy konstrukcyjne skargi, które pełnią odmienne funkcje i nie mogą być traktowane zamiennie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz. 38).

Przytoczenie podstaw i ich uzasadnienie służy wykazaniu, iż skarga jest zasadna, zaś uzasadnienie wniosku - że w sprawie zachodzi jedna z przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Każde z uzasadnień wymaga przedstawienia odrębnej i właściwej argumentacji prawnej dostosowanej do tych odmiennych funkcji. Powódka, uzasadniając wniosek, skupiła się na wyrażeniu własnego przekonania o oczywistym naruszeniu prawa, natomiast nie przedstawiła argumentów prawnych przekonujących o „oczywistej” zasadności skargi, a więc elementu o zasadniczym znaczeniu dla wykazania przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.