Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 453/20 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal violation in property division case.

Geschäftsnummer IV CSK 453/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a co-owner in a property division dispute. The appellant argued for a clear violation of civil procedure law regarding the division of assets, but the court found no obvious legal error. The decision emphasizes that cassation serves public interest in legal unity rather than re-examining factual assessments or legal evaluations by lower courts.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious violation of law, and the Supreme Court may reject it if no such violation is evident.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious violation of law property division proceedings preliminary screening civil procedure code Erbteilungsklage Teilklage vermögensrechtliche Angelegenheit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 373 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Zdaniem skarżącej, skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ doszło do naruszenia: art. 373 k.p.c.
art. 332 k.p.c
art. 684 k.p.c
567 § 1 i 3 k.p.c., art. 684 k.p.c., art.
art. 325 k.p.c
684 k.p.c., art. 325 k.p.c., art.
art. 361 k.p.c
325 k.p.c., art. 361 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
I PKN 34/01
I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz.
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
I UK 285/07
I UK 285/07, niepubl.).W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji postanowienie oczywiście wadliwe.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 453/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z wniosku P. K.‎przy uczestnictwie A. K.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 października 2018 r. Sąd Rejonowy w S. w sprawie z wniosku P. K. z udziałem A. K. o podział majątku wspólnego ustalił, że w skład majątku wspólnego stron wchodzą składniki szczegółowo opisane w postanowieniu (pkt 1); dokonał podziału majątku wspólnego zainteresowanych w taki sposób, że przyznał na wyłączną własność na rzecz wnioskodawcy składniki majątku wspólnego opisane w punkcie 1 a i c, zaś na rzecz uczestniczki przyznał na wyłączną własność majątek wspólny opisany w punkcie 1 b niniejszego postanowienia (pkt 2); zasądził od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy spłatę w wysokości 31.345 zł płatną w terminie do 31 października 2019 r. z ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności (pkt 3); zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości zabudowanej w C. numer (…) za okres od sierpnia 2016 r. do października 2018 r. kwotę 7897,50 zł płatną w terminie do 31 października 2019 r. z ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności (pkt 4); nakazał wnioskodawcy opuszczenie nieruchomości zabudowanej w C. numer (…) oraz opróżnienie zabudowań i działki z rzeczy należących do wnioskodawcy i wydanie tej nieruchomości uczestniczce w terminie do 31 października 2019 r. (pkt 5).Postanowieniem z 10 marca 2020 r.

Sąd Okręgowy w S. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w punkcie 1 b w ten sposób, że ustalił, że w skład majątku wspólnego wchodzi wierzytelność z tytułu nakładów z majątku wspólnego na nieruchomość położoną w C., stanowiącą działkę oznaczoną numerem (…), obręb (…), w postaci budynku mieszkalnego oraz dachu budynku gospodarczego; w punkcie 2 w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy składniki opisane w punkcie 1 a oraz ruchomości w postaci samochodu osobowego O. numer rejestracyjny (…) i O. numer rejestracyjny (…) opisane w punkcie 1 c, zaś uczestniczce przyznał pozostałe składniki opisane w punkcie 1 c oraz wierzytelność opisaną w punkcie 1 b; w punkcie 3 w ten sposób, że zasądzoną w nim kwotę 31.345 złotych podwyższył do kwoty 37.645 złotych, płatnej w terminie do 31 października 2020 r. z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności; w punkcie 4 w ten sposób, że zasądzoną w nim kwotę 7897,50 obniżył do kwoty 1752 złote, a w pozostałej części roszczenie uczestniczki o zapłatę za korzystanie z nieruchomości oddalił (pkt I); odrzucił apelację wnioskodawcy w części dotyczącej roszczenia o wykup gruntu (pkt II), w pozostałej części oddalił obie apelacje (pkt III).W skardze kasacyjnej uczestniczka jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Zdaniem skarżącej, skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ doszło do naruszenia: art. 373 k.p.c. w zw. z art. 332 k.p.c., art. 567 § 1 i 3 k.p.c., art. 684 k.p.c., art. 325 k.p.c., art. 361 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.

Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100, z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07, niepubl.).W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji postanowienie oczywiście wadliwe.

Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną Sądu drugiej instancji oraz próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. jw