Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 419/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interest and insufficient argumentation on asset division.

Geschäftsnummer IV CSK 419/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court partially rejected the cassation appeal, dismissing the admissible portion due to insufficient legal argumentation and rejecting the inadmissible portion because the appellant lacked a legal interest. The appellant argued for specific asset valuation metrics but failed to provide the required deep legal reasoning for the 'obviousness' of the claim. Consequently, the court refused to examine the merits of the appeal and assigned costs to both parties.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest in the challenged decision or fails to provide sufficient legal argumentation demonstrating the importance of the legal issue.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility legal interest gravamen asset division proceedings insufficient legal argumentation supreme court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.,
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1
Art. 13 § 2 k.p.c.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 419/09

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku Z.P.

przy uczestnictwie M.P.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w O.

z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt [...],

1)

odrzuca skargę kasacyjną w części zaskarżającej

postanowienie w pkt. II (drugim) sentencji w zakresie

oddalającym apelację wnioskodawcy, a w pozostałej

części

odmawia

przyjęcia

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania;

2)

orzeka, że wnioskodawca i uczestniczka postępowania

ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane

ze swym udziałem w sprawie.

Uzasadnienie

Przysługująca

od

prawomocnych

orzeczeń

skarga

kasacyjna,

jako

nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym ujednolicanie

orzecznictwa

sądów

powszechnych,

rozstrzyganie

spraw

precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju

prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego

rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.,

i właściwego ich uzasadnienia.

Chociaż skarżąca powołała się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1

i 4 k.p.c., to nie przedstawiła przekonywającej argumentacji jurydycznej mogącej

przesądzać o „istotności" sformułowanych zagadnień, ani o oczywistej zasadności

skargi.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie

przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach

uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te

kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie

mają charakteru uniwersalnego. Dowodzi tego choćby sformułowanie przez

skarżącą zagadnienia prawnego w postaci dwóch pytań: czy w okolicznościach tej

sprawy sąd zastosował właściwy miernik waloryzacji oraz jaki miernik waloryzacji

należałoby zastosować (str. 3 skargi kasacyjnej).

W wypadku, gdy skarżąca twierdzi, że jej skarga jest także oczywiście

uzasadniona, powinna przedstawić pogłębioną argumentację prawną, wyjaśniającą

w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy

uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa,

możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna uczestniczki nie przedstawia tak rozumianego uzasadnienia

„oczywistości" skargi. Na tle jej uzasadnienia jest wyraźnie widoczne, że ocena

zarzutów - a tym bardziej „oczywistości" zarzuconych uchybień, mających

prowadzić do oceny o „oczywistej" zasadności skargi opartej na takich zarzutach —

wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności

faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżąca nie przekonała

zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania w części, w której była ona dopuszczalna (art. 398 9 § 2 k.p.c. w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c.).

Natomiast Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w części, w której

okazała się ona niedopuszczalna, a mianowicie w części zaskarżającej także

oddalenie w pozostałym zakresie apelacji wnioskodawcy (pkt II sentencji

zaskarżonego w całości postanowienia), ponieważ w tym zakresie uczestniczka nie

miała interesu prawnego (gravamen) w zaskarżeniu orzeczenia (art. 398 6 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1

k.p.c..