Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 376/09 KI-generiert

Cassation appeal dismissed because it challenged fact-finding and evidence assessment rather than legal interpretation.

Geschäftsnummer IV CSK 376/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a patient against a hospital regarding medical malpractice. The plaintiff argued that the lower court incorrectly assessed evidence regarding informed consent and hospital negligence. The court ruled that the appeal was inadmissible because it focused on factual determinations and evidence evaluation, which are prohibited grounds for cassation under Polish civil procedure law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal based on objections to the finding of facts or the assessment of evidence is inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility assessment of evidence finding of facts medical malpractice liability informed consent standards

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 19 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej
Jako podstawy skargi kasacyjnej wskazano na art. 19 ust.
Art. 32 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
o zakładach opieki zdrowotnej i na art. 32 ustawy
Art. 233 i art. 382 k.p.c.
materialnego, oraz na art. 233 i art. 382 k.p.c., w zakresie prawa procesowego.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Zauważyć trzeba, że, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie
Art. 3986 § 3 k.p.c.
zatem odrzuceniu na podstawia art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył powódki kosztami
art. 382 k.p.c
233 i art. 382 k.p.c., w zakresie prawa procesowego.
art. 3983 § 3 k.p.c
Zauważyć trzeba, że, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie
art. 3986 § 3 k.p.c
zatem odrzuceniu na podstawia art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 102 k.p.c
Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 376/09

POSTANOWIENIE

Dnia 13 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa W.S.

przeciwko Szpitalowi Klinicznemu […]

o odszkodowanie i zadośćuczynienie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 listopada 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt [...],

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Jako podstawy skargi kasacyjnej wskazano na art. 19 ust. 1 pkt 1, 2 i 3

ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej i na art. 32 ustawy

z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, w zakresie prawa

materialnego, oraz na art. 233 i art. 382 k.p.c., w zakresie prawa procesowego.

Zauważyć trzeba, że, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie

mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Nie budzi

wątpliwości, że powołane w skardze podstawy z zakresu prawa procesowego są

w świetle tej regulacji niedopuszczalne. Skarżąca zarzuca bowiem Sądowi

Apelacyjnemu wadliwą ocenę dowodów (uznanie na podstawie zgromadzonych

w sprawie dowodów, że przyczyną zarażenia skarżącej nie były zaniedbania

szpitala i nieprawidłowe działanie lekarzy). Jeżeli chodzi o materialnoprawną

podstawę skargi kasacyjnej, to potencjalnie zarówno art. 19 ustawy o zakładach

opieki zdrowotnej, jak i art. 32 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty mogą

prawidłową podstawą. Jednakże skarżąca, wbrew temu, co twierdzi w skardze, nie

zarzuca dokonania ich wadliwej wykładni czy zastosowania, lecz nieprawidłową

ocenę stanu faktycznego (wynikającą z oceny dowodów) co do poprawności

funkcjonowania szpitala, w którym skarżąca była hospitalizowana, a także wadliwą

interpretację dowodu - oświadczenia skarżącej o zgodzie na wykonanie zabiegu

medycznego. Mimo że skarżąca złożyła stosowne oświadczenia o wyrażeniu zgody

na dokonanie zabiegów operacyjnych, to w skardze podnosi, że nie była właściwie

poinformowana o możliwych powikłaniach, a zatem jej zgoda nie spełnia

niezbędnych standardów tzw.

„zgody uświadomionej". Niewątpliwie trzeba

stwierdzić, że kwestia tego, jakie wymagania co do uzyskania zgody od pacjenta

statuują powołane przepisy jest problemem z zakresu ich wykładni, jednakże w tej

sprawie w skardze nie powołuje się tych kwestii, a jedynie wadliwe zinterpretowanie

przez Sąd Apelacyjny złożonych przez skarżącą oświadczeń o wyrażeniu zgody na

zabieg medyczny. Powoduje to, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna, podlega

zatem odrzuceniu na podstawia art. 3986 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył powódki kosztami

postępowania kasacyjnego.