Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 361/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as it violates the ban on challenging factual findings.

Geschäftsnummer IV CSK 361/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by M.S. against the lower court's dismissal of her appeal regarding inheritance acquisition. The appellant argued that the appellate court improperly refused to credit witnesses without considering all evidence, despite their consistent testimony. The court ruled this inadmissible because the appeal solely challenged factual determinations, which is strictly prohibited under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 398 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.: A cassation appeal based exclusively on the arbitrary assessment of evidence or factual findings is inadmissible as it constitutes an impermissible attempt to undermine the established facts.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility factual findings challenge evidence assessment ban civil procedure code inheritance acquisition dispute

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 398 § 3 k.p.c.
Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 398 3 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 6 k.p.c.
Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 398 3 § 3 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
jedynie na podstawie naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., wnioskodawczyni
art. 3983 § 3 k.p.c
w skardze zarzutów, o których mowa w art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 361/09

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie z wniosku M.S.

przy uczestnictwie Gminy Miasta Z.

o stwierdzenie nabycia spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 października 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy

w Ł. oddalił apelację wnioskodawczyni M.S. wniesioną od postanowienia Sądu

Rejonowego w Z. z dnia 17 grudnia 2008 r., którym stwierdzono nabycie spadku po

K.P. przez Gminę Miasto Z.

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu odwoławczego, opartej

jedynie na podstawie naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., wnioskodawczyni

zarzuciła „dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego

zgromadzonego w sprawie poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału

dowodowego, polegające na odmowie dania wiary świadkom A.P. i K.C., w sytuacji

gdy zeznania te są spójne i wzajemnie się pokrywają i znajdują potwierdzenie w

pozostałej części materiału dowodowego” (...). W uzasadnieniu podstawy skargi,

które sprowadza się do polemiki z ocena dowodów i ustaleniami faktycznymi

dokonanymi w sprawie, wnioskodawczyni starała się wykazać, że Sąd odwoławczy

doszedł do nieprawidłowego

wniosku,

iż

spadkodawca

nie

sporządził

testamentu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 398 3 § 3 k.p.c.

skarga kasacyjna została oparta na zarzutach dotyczących oceny dowodów

oraz poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Sposób sformułowania

podstawy skargi oraz jej uzasadnienie wyraźnie wskazują, że celem skargi

była niedopuszczalna próba podważenia ustalonego w sprawie stanu faktycznego

stanowiącego podstawę orzekania przez Sąd drugiej instancji. Podniesienie

w skardze zarzutów, o których mowa w art. 3983 § 3 k.p.c. oznacza, że została

ona oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje. Ponieważ w sprawie

podstawą skargi kasacyjnej skarżąca uczyniła wyłącznie tego rodzaju zarzuty,

skarga musiała zostać uznana za środek niedopuszczalny (por. np. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4,

poz. 76).

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy skargę kasacyjną odrzucił

na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.