Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 135/20 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error prima facie.

Geschäftsnummer IV CSK 135/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a first-instance judgment regarding the division of marital property. The appellant argued the decision was obviously unjust because the respondent received most of the farm while the appellant, who no longer works there, ruined it. The court held that the appellant failed to provide the specific legal reasoning required to demonstrate an obvious violation of substantive or procedural law prima facie.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant proves an obvious legal error prima facie using basic legal knowledge, not merely by asserting the outcome was unjust.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious legal error prima facie violation marital property division procedural prerequisites

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Oba te elementy muszą być więc przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
Oba te elementy muszą być więc przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2020 r., II PK 53/19
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
II PK 53/19
Supreme Court rejects correction request for misidentified party name in costs award sentence.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 135/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku J. G.‎przy uczestnictwie W. G.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I Ca (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 8.100,00 (osiem tysięcy sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na czwartej spośród wymienionych przesłanek. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący uczestnik wskazał na oczywistą zasadność skargi, która w jego cenie wynika z tego, że „większość gospodarstwa została przyznana wnioskodawczyni, która obecnie praktycznie nie pracuje na tym gospodarstwie i doprowadziła je do ruiny i nie ma żadnych możliwości dokonania spłat uczestnika”.Należy wskazać, że w przypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie.

Skarżący nie przedstawił w tym zakresie stosownego wywodu.Ponadto wypada przypomnieć, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlegają analizie na etapie przedsądu, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania. Oba te elementy muszą być więc przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. nie wystarczy odwołanie się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, bo choć dla obu tych przesłanek argumenty mogą być podobne, to Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizuje zaś podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana i skonstruowana, aby Sąd Najwyższy nie musiał poszukiwać w uzasadnieniu jej podstaw pozostałych elementów konstrukcyjnych skargi, ani tym bardziej się ich domyślać (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2020 r., II PK 53/19, nie publ.).Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw