Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 127/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal reasoning on cassation request acceptance. The appeal was rejected because the lawyer failed to provide a professional legal argument. The court ruled that the appeal did not meet statutory requirements for acceptance. The decision emphasizes the necessity of legal reasoning in cassation requests. The appeal was dismissed due to insufficient legal justification. The court awarded costs to the opposing party. The case highlights procedural requirements for cassation appeals. The decision clarifies the standard for legal reasoning in appeals.

Geschäftsnummer IV CSK 127/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the lawyer failed to provide a professional legal argument for accepting the request. Although the lawyer cited specific articles, they did not explain why the lower court's interpretation of the law was incorrect or why a legal issue existed. The court ruled that without such reasoning, the appeal does not meet the statutory requirements for acceptance.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation request must include a reasoned request for acceptance based on specific grounds, requiring a professional legal argument explaining why the lower court's decision violates the law.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal legal reasoning acceptance request procedural defect Supreme Court civil procedure costs award

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi
Art. 3989 § 1 k.p.c.
w art. 3989 § 1 k.p.c. skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej
Art. 43 § 1-3 k.r.o.
że: „prawidłowe zastosowanie art. 43 § 1-3 k.r.o., w ustalonym stanie faktycznym
Art. 3986 § 3 k.p.c.
§ 2 k.p.c., co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
§ 2 k.p.c., co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 3986 § 3 w zw.
Art. 98 k.p.c.
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1
Art. 391 § 1 k.p.c.
postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1
Art. 39821 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 127/13

POSTANOWIENIE

Dnia 25 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z wniosku J. P.

przy uczestnictwie M. P.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 czerwca 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w B.

z dnia 10 maja 2012 r.,

1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) zasądza

od

wnioskodawcy

na

rzecz

uczestniczki

postępowania kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych)

tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Na

wezwanie

Sądu

do

usunięcia

braku

skargi

kasacyjnej

przez

zamieszczenie w niej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz uzasadnienia

tego wniosku - pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania z powołaniem się na art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. stwierdzając,

że: „prawidłowe zastosowanie art. 43 § 1-3 k.r.o., w ustalonym stanie faktycznym

tej sprawy, stanowiącym element uzasadnienia niniejszego wniosku wymaga

wykładni czy nie zostały pogwałcone przepisy art. 43 § 1-3 k.r.o. Podnieść należy,

że w tej sprawie występuje rażąca niezgodność rzeczywistego stanu z ustaleniami

Sądu obu instancji i to powoduje, że konieczne jest rozstrzygnięcie w drodze skargi

kasacyjnej”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi

kasacyjnej jest zamieszczenie w niej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania

oraz jego uzasadnienia. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy spełnienie tej

przesłanki wymaga wskazania, na której z podstaw przedsądu przewidzianych

w art. 3989 § 1 k.p.c. skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania oraz wykazania, w wyodrębnionym, profesjonalnym wywodzie

prawnym, dlaczego w jego ocenie zachodzi wskazana przesłanka przedsądu.

Treść tego uzasadnienia nie może być dowolna i należy ją oprzeć na argumentacji

jurydycznej (porównaj między innymi postanowienia z dnia 19 czerwca 2008 r.

II UK 55/08, z dnia 13 czerwca 2008 r. III CSK 104/08, z dnia 24 września 2008 r.

II CZ 61/08 i z dnia 8 października 2010 r. II PZ 32/10).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej

wnioskodawcy nie spełnia tego wymagania. Poprzestano w nim bowiem

na wskazaniu art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., jako podstawy wniosku oraz art. 43 § 1-3

k.r.o., jako przepisu wymagającego wykładni „w okolicznościach faktycznych

sprawy”, natomiast nie przedstawiono żadnego wywodu prawnego, z którego

wynikałoby jakie istotne zagadnienie prawne występuje w sprawie oraz dlaczego

i w jakim zakresie przepis art. 43 § 1-3 k.r.o. wymaga wykładni Sądu Najwyższego.

Nie zostało zatem spełnione wymaganie skargi kasacyjnej przewidziane w art. 3984

§ 2 k.p.c., co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art.

3986 § 2 k.p.c.

Na marginesie należy zwrócić uwagę, że choć sprawa toczy się

w postępowaniu

nieprocesowym,

profesjonalny

pełnomocnik

wnioskodawcy

zarówno w skardze kasacyjnej jak i w jej uzupełnieniu określa wnioskodawcę jako

„powoda”, a siebie jako „pełnomocnika powoda”, co jest oczywiście błędne.

Na wniosek uczestniczki postępowania zawarty w odpowiedzi na skargę

kasacyjną Sąd Najwyższy zasądził na jej rzecz od wnioskodawcy koszty

postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1

i art. 39821 k.p.c.

jw