Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 100/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal on easement creation, citing lack of legal issue and judicial discretion in compensation criteria.

Geschäftsnummer IV CSK 100/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by three parties against a lower court's decision to establish a conveyance easement on their property. The appellants argued that the law failed to define criteria for calculating the appropriate compensation required by statute. The court ruled that the determination of compensation criteria falls within the judge's discretion to adapt legal standards to specific factual circumstances.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3052 § 2 k.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: The Supreme Court may not admit a cassation appeal if the lower court's decision involves the application of legal standards regarding compensation for easements, as this constitutes a matter of judicial discretion to individualize criteria based on case facts.

Schlagwörter

KI-generiert
easement creation conveyance easement judicial discretion compensation criteria cassation appeal dismissal legal standards individualization of criteria

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3052 § 2 k.c.
z art. 3052 § 2 k.c., art.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
prawa sędziowskiego, pozwalającego odpowiednio indywidualizować przyjęte kryteria do okoliczności (ustaleń faktycznych) danej sprawy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
prawa sędziowskiego, pozwalającego odpowiednio indywidualizować przyjęte kryteria do okoliczności (ustaleń faktycznych) danej sprawy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. i art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
i art. 520 § 1 k.p.c. aw
art. 140 k.c
W postanowieniu tym rozstrzygnięto o obciążeniu nieruchomości wnioskodawców, opisaną w pozwie, służebnością przesyłu na rzecz uczestnika postępowania (korzystanie z posadowionej na tej nieruchomości podziemnej sieci cieplnej).W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia art. 140 k.c.
art. 3052 § 2 k.c
z art. 3052 § 2 k.c., art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
prawa sędziowskiego, pozwalającego odpowiednio indywidualizować przyjęte kryteria do okoliczności (ustaleń faktycznych) danej sprawy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art.
art. 3989 § 2 k.p.c
prawa sędziowskiego, pozwalającego odpowiednio indywidualizować przyjęte kryteria do okoliczności (ustaleń faktycznych) danej sprawy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art.
art. 108 § 1 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 108 § 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku H. Z., J. Z. i R. Z.‎przy uczestnictwie […] Przedsiębiorstwa […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. ustala, że każdy z uczestników postępowania ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Wnioskodawcy złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 23 czerwca 2013 r., w którym oddalono apelację tych wnioskodawców, wniesioną na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 7 maja 2013 r. W postanowieniu tym rozstrzygnięto o obciążeniu nieruchomości wnioskodawców, opisaną w pozwie, służebnością przesyłu na rzecz uczestnika postępowania (korzystanie z posadowionej na tej nieruchomości podziemnej sieci cieplnej).W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia art. 140 k.c. w zw. z art. 3052 § 2 k.c., art. 233 § 1i § 2 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawcy stwierdzili, że w rozpoznawanej sprawie występuje zagadnienie prawne, związane ze stosowaniem art. 3052 § 2 k.c. i wyraża się ono w tym, jak należy rozumieć sformułowanie „odpowiednie wynagrodzenie w zamian za ustanowienie służebności przesyłu”, przyjęte w art. 3052 § 2 k.c. Według skarżącego, w treści tego przepisu nie określono kryteriów obliczenia wspomnianego wynagrodzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Analizując treść obszernego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej wnioskodawców i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania (pkt IV skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego (m.in. powoływanym szeroko w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, s.

7) wyjaśniono już to, jakie kryteria mogą wyznaczać rozmiar „odpowiedniego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie służebności przesyłu” w rozumieniu art. 3052 § 2 k.c. Przekonywająca i szeroka eksplikacja takich kryteriów przedstawiona została także na s. 7-9 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Należy też stwierdzić, że wspomniana formuła prawna stanowi na pewno element tzw. prawa sędziowskiego, pozwalającego odpowiednio indywidualizować przyjęte kryteria do okoliczności (ustaleń faktycznych) danej sprawy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi wnioskodawców do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. i art. 520 § 1 k.p.c. aw