Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 78/07 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal standing and procedural timeliness.

Geschäftsnummer IV CNP 78/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the defendant's personal appeal challenging a final judgment, ruling it inadmissible for two primary reasons. The court held that the appellant lacked legal standing to file the appeal personally, as representation by counsel is mandatory under Article 871 of the Civil Procedure Code. Furthermore, the appeal was filed nearly two years after the judgment became final, violating the strict time limit set by Article 4246 of the same code. Consequently, the court dismissed the complaint without examining the merits of the underlying dispute.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 1 pkt 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if filed by a party without legal standing or if submitted after the expiration of the statutory time limit.

Schlagwörter

KI-generiert
legal standing admissibility time limit Supreme Court civil procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
Art. 4246 § 1 pkt 1 k.p.c.
w art. 4246 § 1 pkt 1 k.p.c., który wyznacza okres, w którym skarga o stwierdzenie
Art. 4248 § 1 k.p.c.
przyczyn”, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
przyczyn”, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4246 § 1 pkt 1 k.p.c
w art. 4246 § 1 pkt 1 k.p.c., który wyznacza okres, w którym skarga o stwierdzenie

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
I CZ 23/97
14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 78/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi pozwanej (powódki wzajemnej)

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...],

w sprawie z powództwa JG

przeciwko MP

o zapłatę

oraz z powództwa wzajemnego MP

przeciwko JG

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 lipca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwana (powódka wzajemna) MP wniosła osobiście skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14

kwietnia 2005 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych; zasada ta nie

odnosi się jedynie do osób wymienionych w paragrafie drugim tego przepisu, do

których skarżąca nie zalicza się.

Także więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego

orzeczenia z prawem zachodzi konieczność wykazania się zdolnością postulacyjną,

analogicznie jak w postępowaniu kasacyjnym i zażaleniowym przed Sądem

Najwyższym. Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej

czyni skargę niedopuszczalną (por., m.in., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77). Skarga wniesiona osobiście

przez pozwaną podlegała zatem odrzuceniu jako „niedopuszczalna z innych

przyczyn”, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na tej samej podstawie

z tej także przyczyny, że została wniesiona po upływie terminu przewidzianego

w art. 4246 § 1 pkt 1 k.p.c., który wyznacza okres, w którym skarga o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

może

być

wniesiona.

Zaskarżony

wyrok

Sądu

Apelacyjnego stał się prawomocny z chwilą jego wydania, tj. w dniu 14 kwietnia

2005 r., a skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 kwietnia 2007 r.

W tym stanie rzeczy nie wymagały rozważenia dalsze jeszcze, istotne braki

skargi.