Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 68/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because it does not meet the qualified illegality exception for first-instance rulings.

Geschäftsnummer IV CNP 68/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the applicant's appeal challenging a final ruling on statutory inheritance. The applicant argued the lower court erred in applying statutory succession instead of testamentary succession, citing a qualified case of illegality under Article 5192 § 2 of the Civil Procedure Code. The court determined that the appealed decision was a procedural ruling on inheritance order, not a final judgment on the merits, thus failing to meet the strict conditions for the qualified illegality exception.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 5192 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for declaration of illegality is inadmissible against a first-instance procedural ruling unless a qualified case of illegality exists, which requires the ruling to be a final judgment on the merits.

Schlagwörter

KI-generiert
qualified illegality exception first instance procedural ruling inadmissible appeal statutory inheritance order Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 5192 § 2 k.p.c.
przypadek bezprawności orzeczenia sądowego określony w art. 5192 § 2 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
była zatem niedopuszczalna i powinna zostać odrzucona (art. 4248 § 1
Art. 4171 § 2 k.c.
art. 5192 § 2 k.p.c
przypadek bezprawności orzeczenia sądowego określony w art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 679 k.p.c
podstawie art. 679 k.p.c.
art. 5192 § 1 k.p.c
przypadek bezprawności orzeczenia sądowego określony w art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 5192 k.p.c
4241 i art. 5192 k.p.c. Skarga taka w odniesieniu do orzeczenia z dnia 27 kwietnia
art. 4248 § 1 k.p.c
była zatem niedopuszczalna i powinna zostać odrzucona (art. 4248 § 1
art. 4171 § 2 k.c
art. 4248 § 1 k.c
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 68/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania A. K. – W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w G.

z dnia 27 kwietnia 2009 r., w sprawie z wniosku J. D. – D.

przy uczestnictwie H. D. – D. i in. , o zmianę postanowienia w przedmiocie

stwierdzenia nabycia spadku

po M. E. K. J. K. – W.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 lutego 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wnioskodawca A. K. – W. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27 kwietnia 2008

r. Postanowienie to zmieniło postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 4 września

2007 r. i określiło spadkobierców powołanych z ustawy po zmarłej spadkodawczyni

M. E. K. J. K. – W. (s. 4 akt sprawy). Zdaniem skarżącego, istniały podstawy do

przyjęcia właśnie porządku dziedziczenia testamentowego.

Skarżący wskazał przepisy prawa procesowego i prawa materialnego,

z którymi - jego zdaniem - pozostaje niezgodne zaskarżone orzeczenie.

Określił poniesioną szkodę w wyniku wydania tego orzeczenia, a także wyjaśnił,

że nie przysługują mu żadne inne środki prawne zmierzające do wzruszenia

kwestionowanego orzeczenia. Wskazał też na to, że zachodzi kwalifikowany

przypadek bezprawności orzeczenia sądowego określony w art. 5192 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na wstępie wnioskodawca wyraźnie stwierdził, że złożył „skargę na

podstawie art. 5192 § 2 k.p.c.”, ponieważ kwestionuje zgodność z prawem

prawomocnego orzeczenia Sądu pierwszej instancji, tj. postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 27 kwietnia 2009 r. (s. 4 i n. akt sprawy). W postanowieniu tym

zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 4 września 2007 r. (w sprawie

I Ns …/07) i przyjęto, że spadek po zmarłej M. E. K. J. K. – W. nastąpi według

porządku ustawowego (pkt I postanowienia). Postanowienie to wydano na

podstawie art. 679 k.p.c. na wniosek jednego z obecnych spadkobierców zmarłej.

Z treści skargi wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do zaskarżenia

tego postanowienia nie został uwzględniony (s. 3 skargi).

Powstaje kwestia, jaki charakter prawny ma wniesiony przez wnioskodawcę

środek zaskarżenia określony jako „skarga na podstawie art. 5192 § 2 k.p.c.”.

W przepisie tym dopuszczono wyjątek od zasady wyrażonej w art. 5192 § 1

k.p.c., zgodnie z którym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem może

obejmować jedynie postanowienie co do istoty sprawy sądu drugiej instancji

i kończące postępowanie w sprawie. W świetle ustaleń faktycznych, zawartych

w zaskarżonym postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2009 r., należy stwierdzić,

że w rozpoznawanej sprawie nie zachodni jednak – wbrew stanowisku skarżącego

- tzw. kwalifikowany wypadek skargi przewidziany w art. 5192 § 2 k.p.c.,

uzasadniający uznanie za niezgodne z prawem postanowienie Sądu pierwszej

instancji. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie należy na pewno do kategorii

innych orzeczeń sądowych, od których nie przysługuje skarga przewidziana w art.

4241 i art. 5192 k.p.c. Skarga taka w odniesieniu do orzeczenia z dnia 27 kwietnia

2009 r. była zatem niedopuszczalna i powinna zostać odrzucona (art. 4248 § 1

k.p.c.; zob. też ostatnio np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia

2012 r., V CNP 42/11, nie publ.; postanowienie z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP

76/10, nie publ.). W orzeczeniach tych także wyjaśniono, że niedopuszczalność

skargi o stwierdzenie nieważności nie zamyka poszkodowanemu drogi do

dochodzenia odszkodowania bezpośrednio od Skarbu Państwa na podstawie art.

4171 § 2 k.c. bez potrzeby uzyskiwania odpowiedniego prejudykatu.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.c.

odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

jw