Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 47/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for unconstitutionality due to lack of formal requirements and obvious lack of merit.

Geschäftsnummer IV CNP 47/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the appellant's complaint for unconstitutionality of a final family law judgment. The appellant argued the lower court violated provisions regarding child support obligations, but the court found the complaint formally defective and substantively baseless. Consequently, the appeal was rejected as obviously unfounded without further examination.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 4249 k.r.o.: A complaint for unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if it lacks required formal elements or is obviously unfounded.

Schlagwörter

KI-generiert
complaint for unconstitutionality formal requirements obviously unfounded family law obligations child support duty Supreme Court procedure civil appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c.
Powinna ona zawierać wszystkie wymagania formalne przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c., które traktowane są restrykcyjnie.
art. 4248 § 1 k.p.c.
konstrukcyjnych elementów skargi) powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4249 k.r.o.
135 k.r.o.W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że skarga powoda w stwierdzeniu niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia jest oczywiście bezzasadne i odmówił jej przyjęcia do rozpoznania (art. 4249 k.r.o.).
art. 132 k.r.o.
jest sprzeczny z art. 132 k.r.o., art.
art. 133 § 2 k.r.o.
132 k.r.o., art. 133 § 2 k.r.o. i art.
art. 135 k.r.o.
art. 4241 § 1 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c
konstrukcyjnych elementów skargi) powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 132 k.r.o
jest sprzeczny z art. 132 k.r.o., art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 47/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II 1 Ca […], w sprawie z powództwa M. J.‎przeciwko P. J.‎o uchylenie obowiązku alimentacyjnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód M. J. złożył skargę o uznanie za niezgodny z prawem wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 czerwca 2014 r. (sygn. akt – II 1 Ca […]).W skardze tej wyjaśnił, że zaskarżony wyrok oddalający jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 13 grudnia 2013 r. oddalającego powództwo o uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec wnuczki jest sprzeczny z art. 132, 133 § 2 i 135 k.r.o. Wzruszenie tego wyroku nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W skardze znalazł się także dalszy wywód dotyczący uprawdopodobnienia powstania szkody, spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji (art. 4241 § 1 k.p.c.) stanowi szczególny środek zaskarżenia zmierzający do uzyskania odpowiedniego prejudykatu w sądowym postępowaniu cywilnym.

Powinna ona zawierać wszystkie wymagania formalne przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c., które traktowane są restrykcyjnie. Brak jednego z tych wymagań (tzw. konstrukcyjnych elementów skargi) powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpatrzenia, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna.W skardze podnoszono, że zaskarżony wyrok oddalający apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 13 grudnia 2013 r. jest sprzeczny z art. 132 k.r.o., art. 133 § 2 k.r.o. i art. 135 k.r.o.

Przepisy te dotyczą odpowiednio kwestii zaktualizowania się obowiązku alimentacyjnego w dalszej kolejności, przesłanki powstania obowiązku alimentacyjnego w postaci niedostatku uprawnionego, zakresu obowiązku alimentacyjnego zobowiązanego wobec uprawnionego do alimentacji dziecka.Powód wystąpił z powództwem o uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej wnuczki wynikającego z prawomocnego wyroku zasądzającego od niego alimenty na rzecz małoletniej wnuczki. Powoływał się przy tym na własną sytuację osobistą majątkową, a także sytuację jego najbliższej rodziny.

Szczegółowe ustalenia faktyczne dokonane w tym zakresie przez oba Sądy meriti nie budzą zastrzeżeń co do poprawności wydanego przez Sąd Okręgowy merytorycznego rozstrzygnięcia. Sąd ten przeanalizował przesłanki postanowienia (i utrzymania) obowiązku alimentacyjnego dziadka (powoda) w świetle art. 132 i 133 § 2 k.r.o., w tym to, czy ojciec dziecka jest w stanie łożyć alimenty na rzecz córki (pozwanej w tym procesie). Sąd szczegółowo badał także i to, jaki może być zakres możliwych świadczeń alimentacyjnych powoda (dziadka) w świetle art. 135 k.r.o.W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że skarga powoda w stwierdzeniu niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia jest oczywiście bezzasadne i odmówił jej przyjęcia do rozpoznania (art. 4249 k.r.o.). [l.n]