Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CNP 110/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for invalidity of first-instance judgment due to new procedural law restricting appeal scope.

Geschäftsnummer IV CNP 110/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final first-instance divorce judgment legally inconsistent. The appellant argued for the right to appeal, but the new Civil Procedure Code limited such appeals to specific second-instance rulings. The court held that the new law applies immediately, rendering the appeal inadmissible regardless of when it was filed.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 k.p.c.; Art. 355 k.p.c.; Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje wyłącznie od wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie; skarga od wyroku pierwszej instancji jest niedopuszczalna od dnia wejścia w życie nowej ustawy.

Schlagwörter

KI-generiert
Civil Procedure Code appeal scope limitation procedural law application inadmissible appeal first instance judgment legal inconsistency claim immediate application

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 k.p.c.
orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.
art. 355 k.p.c.
niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355
art. 391 k.p.c.
§ 1 w związku z art. 391 § 1, art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c.; por.
art. 1215 § 3 k.p.c
11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
art. 4241 k.p.c
orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c.
art. 42412 k.p.c
39821 i art. 42412 k.p.c.; por.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CNP 110/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Apelacyjnego

z dnia 31 sierpnia 2010 r., w sprawie z powództwa M. G.

przeciwko M. G.

o rozwód,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 lutego 2012 r.,

umarza postępowanie.

Uzasadnienie

Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu

Apelacyjnego z dnia 8 września 2011 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks

cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu

25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków

sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień

co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej

instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie

wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie

i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub

ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 1, art. 5192, art.

11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których

skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie

prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez

uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi,

chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.).

W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych,

co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego

(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady

prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) –

iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy

to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.

Skoro

skarga

stała

się

niedopuszczalna,

wydanie

orzeczenia

jest

niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355

§ 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia

24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10,

nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia

2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ.,

z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).

jw