Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III UK 457/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses social security appeal, ruling dual coverage for farmers and business owners is permitted.

Geschäftsnummer III UK 457/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the social security agency's cassation appeal against a ruling that the applicant qualified for farmers' social insurance. The applicant, who also conducted non-agricultural business activities, argued that simultaneous coverage was impossible, but the court relied on prior precedent establishing that these insurance regimes operate independently. Consequently, the court held that the legal exclusion for employees does not prevent a farmer from also being covered under civil law contracts for business activities.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 5a ust. 1 pkt 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; Art. 5b ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników: The exclusion of employees from farmers' social insurance does not preclude simultaneous coverage under civil law contracts for non-agricultural business activities, as the two insurance regimes function independently.

Schlagwörter

KI-generiert
farmers social insurance dual coverage non-agricultural business civil law contracts social security exclusion cassation appeal independent regimes landwirtschaftliche Versicherung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 5a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.W wyroku z 20 marca 2018 r., II UK 40/17 (LEX nr 2497576) Sąd Najwyższy stwierdził, że wyłączenie zawarte w art. 5a ust.
Art. 5b ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
2336 – dalej jako ustawa o ubezpieczeniu rolniczym) daje podstawę sądzić, że wystąpienie sytuacji opisanej w art. 5b ust.
Art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III UK 457/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania J.W.‎od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego‎o podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 czerwca 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 16 maja 2019 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującego się kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 maja 2019 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy zmienił wyrok Sądu Okręgowego w K. z 31 marca 2016 r., IV U […] i poprzedzającą go decyzje Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (organ rentowy) z 11 maja 2015 r. w ten sposób, że stwierdził, iż J.W. (wnioskodawca) spełnił warunki do objęcia go ubezpieczeniem społecznym rolników od 1 lipca 2003 r. i rozstrzygnął o kosztach postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego – czy wnioskodawca, który objęty jest innym ubezpieczeniem społecznym w związku z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej może być równocześnie objęty ubezpieczeniem społecznym rolników z tytułu wykonywania umowy, której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2015 r., poz. 121 ze zm.)?W odpowiedzi na skargę kasacyjna organu rentowego wnioskodawca wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.W wyroku z 20 marca 2018 r., II UK 40/17 (LEX nr 2497576) Sąd Najwyższy stwierdził, że wyłączenie zawarte w art. 5a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 2336 – dalej jako ustawa o ubezpieczeniu rolniczym) daje podstawę sądzić, że wystąpienie sytuacji opisanej w art. 5b ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym pozostaje bez wpływu na stosowanie konstrukcji z art. 5a ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym.

Zasadne jest bowiem twierdzenie, że zakres wykluczenia z art. 5a ust. 1 pkt 3 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym (ograniczający się do pracowników i osób pozostających w stosunku służbowym) daje podstawę do zaakceptowania jednoczesnego stosowania art. 5a ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym i art. 5b ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym. Niewyartykułowanie przez prawodawcę wyraźnego zakazu łączenia sytuacji opisanej w art. 5a ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym i art. 5b ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolniczym nie może być tłumaczone na niekorzyść ubezpieczonych (nie przemawiają za tym racje funkcjonalne i systemowe).

W tych okolicznościach, trzeba stwierdzić, że obie instytucje (z art. 5a ust. 1 i art. 5b ustawy o ubezpieczeniu rolniczym) pozostają względem siebie w relacji rozłącznej. Skupienie w jednym czasie działalności rolniczej, umowy cywilnoprawnej i pozarolniczej działalności gospodarczej jest oceniane według tego samego modelu, czyli oddzielnie według przesłanek z art. 5a ustawy o ubezpieczeniu rolniczym i niezależnie, przy uwzględnieniu wymogów z art. 5b ustawy o ubezpieczeniu rolniczym. Zastosowanie tej konwencji jest wskazane, gdyż pierwszy z wymienionych przepisów w § 1 pkt 3 zakazuje jedynie jednoczesnego pozostawania w stosunku pracy (służbowym), a drugi, nie wyklucza równoległego prowadzenia działalności gospodarczej.

Pogląd ten prezentowany jest także w literaturze przedmiotu (K. Ślebzak, Ubezpieczenie społeczne rolników a wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia, PiZS 2018, nr 2, s. 17). Ponadto należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym ocena prawa podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w zbiegu z pozarolniczą działalnością gospodarczą (umowami prawa cywilnego) nie powinna pomijać zasady proporcjonalności, o której mowa w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (wyrok Sądu Najwyższego z 25 października 2016 r., I UK 386/15, LEX nr 2169474).

Powyższe rozważania stanowią bezpośrednią odpowiedź na sformułowane przez organ rentowy zagadnienie prawne. Ponadto należy podkreślić, że wykładnia przyjęta w wyroku II UK 40/17 została dokonana przez Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie, w wyniku rozpoznawania skargi kasacyjnej wnioskodawcy. Jak zaś wynika z judykatury Sądu Najwyższego wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Sąd Najwyższy jest związany nie tylko sąd, któremu została ona przekazana, ale także podmiot wnoszący skargę kasacyjną, a w konsekwencji – również Sąd Najwyższy rozpoznający taką skargę (postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2020 r., II CSK 361/19, LEX nr 2783250).

W tych okolicznościach brak jest jakichkolwiek podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej organu rentowego.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.