Supreme Court dismisses cassation for lack of legal issue due to absence of cited statutes.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by J. G. against the Social Insurance Institution regarding his social insurance status. The applicant argued a legal question about exemptions based on tax office notifications but failed to cite specific statutory provisions. The court ruled that presenting a legal issue without referencing concrete laws does not constitute a significant legal question warranting review under Article 393 of the Code of Civil Procedure.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 393 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to cite specific legal provisions, as presenting a general legal question without statutory reference does not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court review.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III UK 42/05
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krystyna Bednarczyk
w sprawie z wniosku J. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.
o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej
działalności gospodarczej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,
na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.
z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca J. G. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –
Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 26 października 2004 r. III
AUa …/04 w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu
prowadzenia działalności gospodarczej. Kasację oparł na obu podstawach
wymienionych w art. 3931 k.p.c.
i przedstawił następującą okoliczność
uzasadniającą jej rozpoznanie: „w sprawie występuje zagadnienie prawne
wymagające rozstrzygnięcia a budzące wątpliwości rysujące się na tle stanu
faktycznego sprawy sprowadzające się do pytania czy osoba prowadząca
działalność
gospodarczą
podlegającą
obowiązkowemu
ubezpieczeniu
społecznemu ma prawo do wyłączenia z obowiązku podlegania ubezpieczeniu
społecznemu na podstawie zgłoszeń w urzędzie skarbowym przerw czy też
zawieszenia prowadzonej działalności w świetle przepisów ustawy o systemie
ubezpieczeń społecznych i prawa o działalności gospodarczej”.
Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania
lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.
393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania
jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Przedstawiony w kasacji problem nie nosi cech istotnego zagadnienia prawnego,
gdyż nie wskazuje się przepisów prawnych, których zastosowanie mogłoby budzić
wątpliwości. Wnoszący kasacje powołuje się na dwie ustawy a sformułowanie
zagadnienia wskazuje, że chodzi mu o to, aby Sąd Najwyższy znalazł podstawę
prawną uzasadniającą jego żądanie. Nie uzasadnia przyjęcia kasacji do
rozpoznania przedstawienie zagadnienia bez powołania się na konkretne przepisy
prawa.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.