Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III UK 130/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation for failing to link Art. 2 Constitution to specific social security laws.

Geschäftsnummer III UK 130/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a business owner against a social security contribution decision. The appellant argued that the state's duty of loyalty under Article 2 of the Constitution required the court to reconsider the social security agency's interpretation of regulations. The court held that the Constitution alone cannot serve as the sole basis for a cassation without being linked to specific statutory provisions, and since the appellant failed to connect the constitutional claim to concrete laws, the appeal was inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 2 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal based solely on the Constitution is inadmissible unless the constitutional claim is concretely linked to specific statutory provisions and demonstrates a need for legal clarification beyond the individual case.

Schlagwörter

KI-generiert
Constitutional duty of loyalty Social security contributions Cassation admissibility Statutory linkage requirement Article 2 Constitution Poland sozialversicherungsrechtliche Haftung sozialversicherungsrechtliches Klageverfahren Rentenverrechnung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 2 ust. 1 Konstytucji RP
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 2 Konstytucji RP
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 2 Konstytucji
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III UK 130/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania M. K. R. prowadzącej działalność gospodarczą G. w Ś. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. ‎z udziałem B. W. S. , W. S. , E. T. , A. M. , I. K. , A. S. , M. G. , M. K. , E. S. o podstawę wymiaru składek,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 lutego 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 30 października 2017 r., VII U (…), Sąd Okręgowy w Ś. rozpoznając sprawę z odwołania M. K. R. , prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą G. w Ś., od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 25 stycznia 2016 r. dotyczących B. W. S. , M. K. , M. G. , A. S. , I. K. , A. M. E. T. i W. S. w punkcie I umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym B. W. S. , odnośnie składek za lipiec 2013 r.; w punkcie II oddalił odwołanie w pozostałej części; w punkcie III rozstrzygnął o kosztach procesu.Wyrok Sądu Okręgowego odwołująca się zaskarżyła apelacją.Wyrokiem z 24 września 2018 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…), zmienił zaskarżony wyrok w zakresie dotyczącym podstaw wymiaru składek ubezpieczonych M.

G., A. S. , M. K. , W. S. , A. M., I. K. , umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym M. G. odnośnie składek za wrzesień 2012 r., odnośnie A. M. odnośnie składek za lipiec 2012 r., oraz I. K. odnośnie składek za wrzesień 2012 r., w pozostałej części oddalił apelację.Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego odwołująca się zaskarżyła skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne „a mianowicie kwestia, czy na gruncie zasady lojalności Państwa wobec obywateli wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP, płatnik składek powinien ponosić negatywne konsekwencje zastosowania się do informacji o wykładni przepisów prawa, przedstawianych mu przez organ rentowy w szeregu wypowiedzi kierowanych do płatnika wielokrotnie, w ciągu kilku lat, a mających postać pism i innych czynności organu, w tym rezultatów przeprowadzanych u płatnika kontroli, czy też takich negatywnych konsekwencji ponosić nie powinien”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna odwołującej się nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Kwestiami wynikającymi z uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania rozpatrywanej skargi kasacyjnej zajmował się już Sąd Najwyższy, który postanowieniem z 26 marca 2019 r., III UK 239/18 (LEX nr 2640572) – w sprawie analogicznej jak niniejsza – odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej odwołującej się.W obszernym uzasadnieniu postanowienia III UK 239/18, Sąd Najwyższy przedstawił między innymi, że skarżąca formułując zagadnienie prawne objęła zakresem pytania wyłącznie art. 2 Konstytucji, pomijając inne normy prawa materialnego czy też procesowego.

W ten sposób zbudowane istotne zagadnienie prawne traci na znaczeniu, gdyż nie zostało powiązane z konkretnymi normami ustawowymi (podustawowymi), których osąd aktywuje mechanizm konstytucyjny. Art. 2 Konstytucji RP - podobnie jak inne przepisy ustawy zasadniczej o ogólnym charakterze - nie może stanowić samodzielnej podstawy rozstrzygnięcia sprawy przez sąd, a jego naruszenie - samodzielnej podstawy kasacyjnej, bez konkretyzacji zarzutu jego obrazy, polegającej na powiązaniu go z innymi przepisami prawa (wyrok Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2014 r., II UK 493/13, LEX nr 1458716).

Żądanie zaaprobowania prezentowanego w skardze kasacyjnej stanowiska, z pominięciem analizy orzecznictwa i poglądów doktryny, nie składa się na istotne zagadnienie prawne, lecz pod pewnymi warunkami może wypełniać podstawę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to jest, może stanowić przedmiot kontroli w indywidualnej sprawie. Sam fakt, że wynik procesu nie satysfakcjonuje odwołującej się nie prowadzi do automatycznego zaaprobowania problemu w sprawie, zwłaszcza gdy nie został przedstawiony w sposób pełny, pomijając wymogi jakie stawia się przy konstrukcji istotnego zagadnienia prawnego.

Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Powołując się na wystąpienie w sprawie zagadnienia prawnego skarżący powinien je sformułować, wskazać przepisy prawne, na tle stosowania których ono się wyłoniło, podać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen, a nadto wykazać, że jego rozwiązane jest istotne nie tylko w rozpoznawanej sprawie, ale także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151).Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.