Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III SPP 78/05 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal delay claim as four-month wait does not constitute unjustified delay.

Geschäftsnummer III SPP 78/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint regarding excessive procedural delay in a disability pension case. The applicant argued that over five months of inactivity after filing an appeal constituted a violation of her right to a timely trial. The court ruled that the four-month period between the appeal's filing and the complaint's submission did not meet the legal threshold for 'unjustified delay'.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość musi dotyczyć faktycznie wystąpiłej zwłoki, a nie jej potencjalnego zaistnienia w przyszłości.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural delay unjustified delay appeal period disability pension complaint dismissal procedural timeline court jurisdiction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Z treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wynika, iż skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego
art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
nad sądem, przed którym toczy się postępowanie (art. 4 ust.
art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
nad sądem, przed którym toczy się postępowanie (art. 4 ust.
art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie zawiadomiony o toczącym się postępowaniu stosownie do art. 10 ust.
art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Służy temu zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości w postępowaniu (art. 12 ust.
art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Służy temu zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości w postępowaniu (art. 12 ust.
art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Służy temu zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości w postępowaniu (art. 12 ust.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Postanowienie z dnia 12 maja 2005 r.

III SPP 78/05

W razie złożenia przez stronę wnoszącą apelację od wyroku sądu pierwszej instancji wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na podstawie dołączonej do apelacji dokumentacji lekarskiej, upływ czterech miesięcy od

daty wpływu apelacji nie usprawiedliwia skargi na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Zbigniew Hajn,

Roman Kuczyński (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja

2005 r. sprawy ze skargi Haliny Ł. z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w Krakowie [...]

o d d a l i ł skargę.

Uzasadnienie

Halina Ł. wniosła skargę na przewlekłość w postępowaniu sądowym przed

Sadem Okręgowym w Krakowie oraz przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w

sprawie o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jako okoliczności

uzasadniające żądanie skarżąca podała, iż od ponad pięciu miesięcy jej apelacji nie

została rozpatrzona, a w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji postępowanie dowodowe prowadzone przez Sąd było długotrwałe w sytuacji, gdy sprawa nie

należał do skomplikowanych i żmudnych.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie zawiadomiony o toczącym się postępowaniu stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 30 marca 2005 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843), w piśmie z dnia 2 maja 2005 r. przyznał, że istotnie od dnia 27 listopada 2004 r. (data wpływu apelacji) nie został wyznaczony termin rozprawy, co wynikło z bardzo dużego i stale rosnącego, niemożliwego

do opanowania wpływu spraw, a czas wyczekiwania na wyznaczenie rozprawy wynosi około 12 miesięcy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga ubezpieczonego dotyczy przewlekłości w postępowaniu Sądu Apelacyjnego. Z treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wynika, iż skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego

skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się do sądu w toku postępowania w sprawie. Sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony

nad sądem, przed którym toczy się postępowanie (art. 4 ust. 1 ustawy), przy czym

Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy).

Oznacza to, iż rozpoznanie skargi dotyczącej przewlekłości postępowania przed

sądem okręgowym należy do właściwości sądu apelacyjnego, nie zaś Sądu Najwyższego.

Przedmiotowa skarga w zakresie, w jakim zarzuca przewlekłość w postępowaniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z

dnia 17 czerwca 2004 r., reguluje ona zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania

skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu. Stosownie do art. 2

ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego

skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla

wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (ust. 1), przy czym dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość

czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty

(ust. 2). Oznacza to, iż celem skargi na przewlekłość w toku postępowania jest przeciwdziałanie trwającej przewlekłości, zaś jej funkcją przede wszystkim wymuszenie

nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego. Służy temu zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości w postępowaniu (art. 12 ust. 2

ustawy), jak i możliwość zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do

istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie (art. 12 ust. 3 ustawy).

Analiza akt wskazuje, iż apelacja skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego

wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w dniu 27 października 2004 r. Sąd Apelacyjny

otrzymał akta sprawy w dniu 4 listopada 2004 r. Natomiast w dniu 9 listopada 2004 r.

wpłynęło pismo wnioskodawczyni zawierające opinię lekarską oraz wniosek o przeprowadzenie dowodu z wyżej wymienionego dokumentu. W dniu 10 marca 2005 r.

wnioskodawczyni sporządziła skargę o stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie jej

prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, która wpłynęła do Sądu

Apelacyjnego w dnia 11 marca 2005 r. Sąd Apelacyjny do dnia otrzymania przedmiotowej skargi nie wyznaczył terminu rozprawy.

Przepis art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej

zwłoki stanowi, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu,

którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne

dla rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem w sprawie, której dotyczy skarga czas między wniesieniem apelacji a dniem sporządzenia rozpoznawanej skargi wynosi 4

miesiące i 14 dni. W ocenie Sądu Najwyższego nie można w tej sytuacji uznać, że w

dniu sporządzenia skargi wystąpiła przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym. W świetle przytoczonej wyżej treści art. 2 ust. 1 ustawy nie ma podstaw do

przyjęcia, że pojęcie nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, którego dotyczy

skarga, obejmuje także zwłokę, która jeszcze nie wystąpiła, a jedynie może wystąpić

w przyszłości. Taki wniosek znajduje również potwierdzenie w art. 12 ust. 2 ustawy,

zgodnie z którym, uwzględniając skargę sąd stwierdza, że w postępowaniu, którego

ona dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania. Także w kategoriach logicznych

nie jest możliwe odnoszenie przewlekłości lub zwłoki do czasu przyszłego. Nie oznacza to, że realna perspektywa zaistnienia nieuzasadnionej zwłoki w przyszłości nie

ma znaczenia dla treści orzeczenia w sprawie o przewlekłość postępowania. Może

ona stanowić jeden z elementów, który powinien być uwzględniany przez sąd przy

orzekaniu o zastosowaniu środków przewidzianych w art. 12 ust. 3 i 4 ustawy. Dotyczy to jednak, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy, wyłącznie sytuacji, w której sąd ten

stwierdził już zaistniałą przewlekłość postępowania. Tylko bowiem w takiej sytuacji

sąd może orzec o zastosowaniu tych środków.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak

w sentencji.