Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 35/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses defense appeal against rejection of cassation in misdemeanor cases as statutory law is clear.

Geschäftsnummer III KZ 35/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the District Court's order rejecting their cassation in a misdemeanor case. The defense argued that Article 110 of the Code of Criminal Procedure incorrectly barred them from filing a cassation despite clear legal errors, while the prosecution contended the statute explicitly limits cassation rights in misdemeanor cases to the Public Prosecutor and Ombudsman. The court ruled that the legislature's intent is unambiguous, and since the matter is a misdemeanor, the defense lacks standing to file a cassation regardless of the alleged errors.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 110 § 1 k.p.w.; Art. 107 k.w.; In misdemeanor cases, only the Public Prosecutor or the Ombudsman for Human Rights may file a cassation, thereby excluding private parties from extraordinary review.

Schlagwörter

KI-generiert
misdemeanor cassation standing to appeal Public Prosecutor rights Ombudsman Human Rights Article 110 Criminal Procedure extraordinary review statutory limitation nicht betriebssicheres Fahrzeug

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 110 § 1 k.p.w.
naruszenia przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a to:a) art. 110§1 k.p.w., poprzez błędne przyjęcie, że kasacja w sprawach o wykroczenia jest niedopuszczalna, mimo że celem kasacji jest usunięcie rażącego naruszenia prawa.
Art. 107 k.w.
zostali uznani za winnych popełnienia czynu z art. 107 k.w. i za to ukarani karami grzywny w wysokości po 500 zł.
Art. 109 k.p.w.
akt III Ka 179/25).Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca obwinionych zarzucając w niej rażące naruszenie prawa procesowego to jest art. 109 k.p.w. oraz prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Ograniczenie podmiotów uprawnionych do jej wniesienia nie może prowadzić do automatycznego pozbawienia stron prawa do kontroli nadzwyczajnej, szczególnie w sytuacji, gdy kasacja została przygotowana przez obrońcę i dotyczy oczywistych błędów prawnych.b) art. 530§2 k.p.k.
Art. 112 k.p.w.
z art. 112 k.p.w. - sąd błędnie zastosował instytucję odmowy przyjęcia kasacji, nie dokonując jej formalnej oceny pod względem podniesionych zarzutów rażącego naruszenia prawa;II.
Art. 45 Konstytucji RP
przepisów Konstytucji RP, a to art. 45 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad Konstytucji RP gwarantujących każdemu prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu;III.
Art. 6 ust. 1 EKPC
art. 437§1 k.p.k
w sprawie III Ka 179/25 (III WKK 20/25) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437§1 k.p.k.
art. 109 k.p
akt III Ka 179/25).Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca obwinionych zarzucając w niej rażące naruszenie prawa procesowego to jest art. 109 k.p.w.
art. 110§1 k.p
naruszenia przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a to:a) art. 110§1 k.p.w., poprzez błędne przyjęcie, że kasacja w sprawach o wykroczenia jest niedopuszczalna, mimo że celem kasacji jest usunięcie rażącego naruszenia prawa.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KZ 35/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie S. G. i G. G.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025r. zażalenia pełnomocnika obwinionych na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydziału III Karnego Odwoławczego z dnia 15 lipca 2025r. w sprawie III Ka 179/25 (III WKK 20/25) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Wyrokiem Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2024r. (sygn. akt X W 481/24) S. i G. G. zostali uznani za winnych popełnienia czynu z art. 107 k.w. i za to ukarani karami grzywny w wysokości po 500 zł. Wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 12 maja 2025r. (sygn. akt III Ka 179/25).Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca obwinionych zarzucając w niej rażące naruszenie prawa procesowego to jest art. 109 k.p.w. oraz prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 107 k.w.Wskazanym wyżej zarządzeniem Sąd Okręgowy odmówił przyjęcia tej kasacji jako niedopuszczalnej z mocy prawa.Zażalenie na to zarządzenie złożyła obrona podnosząc w nim zarzuty:I. naruszenia przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a to:a) art. 110§1 k.p.w., poprzez błędne przyjęcie, że kasacja w sprawach o wykroczenia jest niedopuszczalna, mimo że celem kasacji jest usunięcie rażącego naruszenia prawa.

Ograniczenie podmiotów uprawnionych do jej wniesienia nie może prowadzić do automatycznego pozbawienia stron prawa do kontroli nadzwyczajnej, szczególnie w sytuacji, gdy kasacja została przygotowana przez obrońcę i dotyczy oczywistych błędów prawnych.b) art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. - sąd błędnie zastosował instytucję odmowy przyjęcia kasacji, nie dokonując jej formalnej oceny pod względem podniesionych zarzutów rażącego naruszenia prawa;II. przepisów Konstytucji RP, a to art. 45 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad Konstytucji RP gwarantujących każdemu prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu;III. naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - poprzez pozbawienie nas możliwości skutecznego zaskarżenia wyroku mimo istnienia poważnych naruszeń prawa materialnego i procesowego.Wskazując na powyższe, obrona wniosła o uchylenie zarządzenia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2025r.

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.W dyspozycji art. 110§1 k.p.w. ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał, że kasację w sprawach o wykroczenia może wnieść wyłącznie Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich.Bezsprzecznie niniejsza sprawa była sprawą o wykroczenie.W tej sytuacji skarżący w swym zażaleniu wyłącznie kontestuje jednoznaczną treść ustawy, a podnoszony problem nie jest osadzony w przestrzeni wykładni przepisu art. 110 k.p.w., lecz wyłącznie w sferze nieakceptowania przez obronę jego treści.Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów wskazać wypada, że ani z przepisów Konstytucji RP ani Europejskiej Konwencji Praw Człowieka nie da się wyprowadzić wniosku, że w każdej sprawie strona winna mieć prawo do wniesienia kasacji.Nie sposób przyjąć też, że słuszny jest zarzut, że sąd winien przystąpić do rozpoznania zarzutu podniesionego w środku odwoławczym, który został uznany za niedopuszczalny z mocy ustawy.

W tej sytuacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła okazać się skuteczna.Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎