Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KZ 24/20 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against order declaring time-limit restoration request inadmissible due to late filing.

Geschäftsnummer III KZ 24/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the lower court's order declaring the defendant's request to restore a procedural deadline inadmissible. The defendant argued he only learned of the final judgment when signing a prison document, claiming he was unaware of the verdict's content. The court ruled that the defendant's knowledge of the judgment calculation date constituted the cessation of the obstacle, making the request for deadline restoration untimely.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 524 § 1 k.p.k.: A request to restore a time limit expires when the obstacle preventing its timely filing ceases, and failure to file within the statutory period results in the request being legally ineffective.

Schlagwörter

KI-generiert
procedural time limit restoration of deadline cessation of obstacle inadmissible request criminal procedure code final judgment prison administration Wiederherstellung der versäumten Frist

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 126 § 1 k.p.k.
Trafnie stwierdzono w zaskarżonym zarządzeniu, że czynność procesowa została przez skazanego dokonana z przekroczeniem terminu zawitego wskazanego w art. 126 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 524 § 1 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt V Ka (…), o uznaniu za bezskuteczny wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 466 § 1 k.p.k
art. 126 k.p.k
Zarządzenie uzasadniono tym, że wniosek został złożony po upływie 7-dniowego terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, biegnącego od ustania przeszkody, z powodu której nie wniesiono kasacji w terminie (art. 126 k.p.k.).
art. 126 § 1 k.p.k
Trafnie stwierdzono w zaskarżonym zarządzeniu, że czynność procesowa została przez skazanego dokonana z przekroczeniem terminu zawitego wskazanego w art. 126 § 1 k.p.k.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KZ 24/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron‎w dniu 3 czerwca 2020 r., w sprawie W. G. ,‎zażalenia skazanego na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w G. ‎z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt V Ka (…), o uznaniu za bezskuteczny wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k. postanowił : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem Sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 marca 2020 r. uznano za bezskuteczny wniosek skazanego W. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 października 2019 r., sygn. akt V Ka (…). Zarządzenie uzasadniono tym, że wniosek został złożony po upływie 7-dniowego terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, biegnącego od ustania przeszkody, z powodu której nie wniesiono kasacji w terminie (art. 126 k.p.k.).

Na zarządzenie powyższe skazany wniósł zażalenie, w którym podniósł, że wiedzę o tym, że zapadł wyrok w postępowaniu odwoławczym nabył dopiero w momencie, gdy podpisywał w zakładzie karnym kartę dotyczącą obliczenia końca kary. Skazany dodał, że nie był informowany przez Sąd Okręgowy o treści wyroku. Informacji takiej nie udzielił mu także wyznaczony obrońca. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie stwierdzono w zaskarżonym zarządzeniu, że czynność procesowa została przez skazanego dokonana z przekroczeniem terminu zawitego wskazanego w art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k. i z tego też powodu nie może wywołać skutków prawnych.

Stosownie do treści art. 126 § 1 k.p.k. wniosek o przywrócenie terminu zawitego może być wniesiony w terminie zawitym 7 dni liczonym od dnia ustania przeszkody, na którą powołuje się składający wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności objętej terminem zawitym. Wniosek skazanego o przywrócenie terminu do sporządzenia na piśmie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i jego doręczenie został wniesiony z przekroczeniem zawitego terminu, o którym mowa w treści art. 126 § 1 k.p.k. Już z treści wniosku wynika bowiem, że skazany o wydaniu w tej sprawie prawomocnego wyroku skazującego dowiedział się w dniu zapoznania go z obliczeniem kary, tj. 25 listopada 2019 r. (k. 491, t.

III). Wniosek będący przedmiotem rozpoznania złożył jednak dopiero w dniu 19 stycznia 2020 r. (k. 483, t. III). Skoro przeszkoda, na którą powołuje się skarżący (brak wiedzy o wydaniu prawomocnego wyroku), ustała w dniu pozyskania informacji o obliczeniu kary, to termin do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia na piśmie uzasadnienia wyroku, jak słusznie wskazano w zaskarżonym zarządzeniu, upłynął w dniu 2 grudnia 2019r.Tych okoliczności relewantnych z punktu widzenia merytorycznej oceny prawidłowości wydanego zarządzenia, w zażaleniu jego autor w ogóle nie kwestionował.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.