Supreme Court dismisses request to transfer case due to lack of objective impartiality grounds.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Regional Court requested the Supreme Court to transfer the case to another court of equal jurisdiction under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The defendant, a court bailiff, argued that his office location created an appearance of bias, while the prosecution opposed the transfer. The Supreme Court rejected the request because the defendant failed to provide concrete arguments proving the court could not adjudicate fairly, noting that the court had already acted on the indictment without obstruction.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 37 k.p.k.; The request to transfer a case to another court of equal jurisdiction is not justified if the requesting party fails to demonstrate specific circumstances indicating the court cannot perform its duties without prejudice to the administration of justice.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III KO 91/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Michał LaskowskiSSN Jacek Sobczak w sprawie A. Z. oskarżonego z art. 216 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 22 stycznia 2014 r.,wniosku Sądu Rejonowego w I.z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II K […]w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemuna podstawie art. 37 k.p.k. nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w I. postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt II K […] zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy A.
Z. oskarżonego przez oskarżycielkę prywatną D. S. o czyn z art. 216 § 1 k.k.Uzasadniając to wystąpienie wskazano, że oskarżony w tej sprawie A. Z. pełni funkcję komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w I. i ma tam swoją siedzibę, co „niewątpliwie determinuje składane dotychczas wnioski ustanawianych w sprawie pełnomocników o zwolnienie ich z obowiązku reprezentowania oskarżycielki prywatnej”. W tej sytuacji – zdaniem sądu występującego z wnioskiem – jakiekolwiek rozstrzygnięcie sprawy może w odbiorze społecznym powodować nieuzasadnione przekonanie, że została ona osądzona w sposób nieobiektywny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy A.
Z. innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. - nie zasługiwał na uwzględnienie. W jego części motywacyjnej nie zaprezentowano żadnych konkretnych argumentów ani okoliczności mogących, choćby w minimalnym stopniu uprawdopodobnić wątpliwości co do możliwości prawidłowego rozpoznania sprawy w/w oskarżonego przez sąd właściwy. Lakoniczne wywody przytoczone na poparcie wniosku wcale nie przekonują, że w przedmiotowej sprawie występują przesłanki uzasadniające zmianę właściwości miejscowej sądu meriti.
Nie jest też jasne, na jaki brak obiektywizmu w orzekaniu powołano się w uzasadnieniu wniosku. Sam fakt prowadzenia kancelarii komorniczej przez oskarżonego na obszarze właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w I. nie przekłada się w żadnym stopniu na możliwość bezstronnego rozpoznania tej sprawy przez w/w Sąd. Warto też odnotować, że przez okres kilku miesięcy po wpłynięciu aktu oskarżenia Sąd Rejonowy w I. podejmował czynności w sprawie nie dostrzegając przeszkód do działania.W tej sytuacji należało uznać, że Sąd występujący z wnioskiem o zmianę właściwości na podstawie art. 37 k.p.k., nie wykazał w należyty sposób, że nie jest w stanie – bez szkody dla dobra wymiaru sprawiedliwości – wykonać prawidłowo swego zadania.
Mając na uwadze podniesione okoliczności, Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.aw