Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 43/25 KI-generiert

Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of established criminal offense.

Geschäftsnummer III KO 43/25
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland refused the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. Although the defendant alleged forged documents and a new crime, he failed to provide a final conviction establishing the alleged offense. The court determined that without a confirmed criminal act, the request could not legally ground a retrial and was therefore rejected without formal review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 541 § 1 k.p.k.: A retrial request is obviously unfounded if it relies on an alleged crime that has not been established by a final conviction, requiring no substantive examination.

Schlagwörter

KI-generiert
obviously unfounded retrial final conviction requirement alleged criminal offense procedural dismissal Code of Criminal Procedure Erneute Prüfung des Vorgangs Wiederaufnahme des Abwesenheitsverfahrens Anfechtbarkeit des Rückweisungsentscheids

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 545 § 3 k.p.k.
akt III K 223/19 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: odmówić przyjęcia wniosku skazanego P.
Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Rzecz jednak w tym, że skuteczne powołanie się na podstawę wznowieniową z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. wymaga wykazania faktu popełnienia przestępstwa i możliwości jego wpływu na wydany wyrok.
Art. 541 § 1 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k. czyn, o którym mowa w art.
Art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.
akt II Kp 9/23), wydane na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., które nie mieści się w katalogu wskazanym w art.
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 148 § 2 pkt 2 k.k
z art. 148 § 2 pkt 2 k.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt III K 223/19 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k
Rzecz jednak w tym, że skuteczne powołanie się na podstawę wznowieniową z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 541 § 1 k.p.k
Zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k.
art. 22 k.p.k
17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KO 43/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie P. M. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił: odmówić przyjęcia wniosku skazanego P. M. o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. P. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19. W treści pisma szeroko akcentował, iż w toku postępowania doszło do tworzenia przeciwko niemu fałszywych dowodów, przede wszystkim sfałszowane zostały jego podpisy pod wskazanymi w treści pisma dokumentami. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.

Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem tego czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku, ani też do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania jego treści w celu ustalenia możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek, który jest bezzasadny w stopniu oczywistym, musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych.

Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016/1/5; 6 października 2015 r., V KO 56/15, LEX nr 3530681). Skazany chociaż formalnie wskazał w swoim wniosku o wznowienie na podstawę opisaną w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., to jednak na podstawie treści tego pisma wynika, że podstawy prawnej wniosku o wznowienie postępowania upatruje w twierdzeniu, iż w związku z postępowaniem, w którym doszło do jego prawomocnego skazania, dopuszczono się przestępstwa.

Rzecz jednak w tym, że skuteczne powołanie się na podstawę wznowieniową z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. wymaga wykazania faktu popełnienia przestępstwa i możliwości jego wpływu na wydany wyrok. Tymczasem wniosek skazanego nie spełniał już pierwszego ze wskazanych warunków. Warto przypomnieć, że podstawą wniosku o wznowienie postępowania nie mogą być sugestie skazanego, iż w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa. Zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k. czyn, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie nie może zapaść z przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 k.p.k.

Skazany w żadnym ze swoich pism nie wskazuje na konkretne orzeczenie, które mogłoby stanowić podstawę wznowienia w myśl art. 541 § 1 k.p.k. Co więcej, sam P. M. dołączył do wniosku postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa (prawomocne na skutek postanowienia Sądu Rejonowego Oświęcimiu z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Kp 9/23), wydane na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., które nie mieści się w katalogu wskazanym w art. 541 § 1 in fine k.p.k., ani też nie zawiera w swojej treści faktu „ustalenia przestępstwa”, o którym mowa w tym przepisie.

Skoro więc wniosek skazanego nie nawiązuje nawet w zakresie do minimalnych wymagań podstaw wznowieniowych, należało odmówić jego przyjęcia z uwagi na oczywistą bezzasadność.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [SOP][r.g] ‎