Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 43/24 KI-generiert

Supreme Court dismisses request to transfer criminal case due to lack of proven judicial impartiality concerns.

Geschäftsnummer III KO 43/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Regional Court in Rzeszow requested the Supreme Court to transfer a criminal case against former police officers to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The requesting court argued that the defendants' long-term professional and potential private contacts with local judges created a risk of perceived bias. The Supreme Court rejected this request, ruling that the applicants failed to demonstrate concrete, intense relationships between the specific defendants and the judges that would objectively justify a transfer.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exception to the principle of territorial jurisdiction and requires a demonstrated, concrete risk of bias based on specific professional or personal relationships between the accused and the judges.

Schlagwörter

KI-generiert
transfer of case judicial impartiality perceived bias Code of Criminal Procedure professional relationships exception to jurisdiction objective doubt berechtigter Anschein der Befangenheit

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 37 k.p.k.
akt X K 7/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
akt X K 7/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

III KO 43/24 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie przeciwko P. J. i P. Ł.po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2024 r., wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie zawartego w postanowieniu z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt X K 7/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt X K 7/24, Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy P. J. i P. Ł. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że sprawa dotyczy oskarżonych P. J. – byłego Naczelnika Zarządu w R. Centralnego Biura Śledczego Policji oraz P. Ł. – byłego funkcjonariusza tej jednostki. Obaj oskarżeni z racji sprawowanych przez nich w latach 1998-2020 funkcji znani są w lokalnym środowisku sędziowskim. Z racji długoletniej służby mieli styczność z sędziami Sądu Rejonowego w Rzeszowie na płaszczyźnie zawodowej i niewykluczone, że utrzymywali także prywatne kontakty z niektórymi sędziami tego Sądu. W ocenie Sądu wnioskującego, rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie z uwagi na wzajemną współpracę sądu i rzeszowskiego CBŚP oraz duże zainteresowanie opinii publicznej tym postępowaniem może wywoływać wrażenie stronniczości tego Sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady właściwości miejscowej sądu i powinna mieć zastosowanie jedynie w uzasadnionych przypadkach. Dobro wymiaru sprawiedliwości może być podstawą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu między innymi w takich sytuacjach, w których postronny, obiektywnie oceniający okoliczności procesowe sprawy, obserwator postępowania, świadomy jednak podstawowych reguł rządzących procesem karnym oraz roli i umiejscowienia organów postępowania, mógłby powziąć uzasadnione wątpliwości co do tego, czy sąd właściwy jest w stanie sprawę taką w sposób obiektywny i bezstronny rozpoznać.

W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie takie okoliczności nie wystąpiły. Brak jest bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku w przedmiotowej sprawie tylko z uwagi na to, że oskarżonymi są byli funkcjonariusze R. Centralnego Biura Śledczego Policji.Sąd Rejonowy w Rzeszowie, wnosząc o przekazanie przedmiotowej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, powinien był wykazać, że in concreto z uwagi na istniejące relacje i intensywność kontaktów na gruncie zawodowym lub towarzyskim oskarżonych z sędziami sądu właściwego zachodzi uzasadniona obawa co do ich bezstronności.

W niniejszej sprawie Sąd wnioskujący o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. takich relacji i ich intensywności na gruncie zawodowym, czy towarzyskim między funkcjonariuszami rzeszowskiego Centralnego Biura Śledczego Policji, a sędziami Sądu Rejonowego w Rzeszowie nie wykazał. Samo przekonanie wnioskującego Sądu, że wieloletnie kontakty sędziów z oskarżonymi na płaszczyźnie zawodowej mogą stworzyć w opinii publicznej osąd nieobiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy, a tym bardziej niepoparte żadnym przykładem przypuszczenie, że kontakty te mogą wkraczać także w sferę prywatną, są niewystarczające do uwzględnienia złożonego wniosku, zwłaszcza w dużym mieście jakim jest R. oraz wobec dość licznego grona sędziów orzekających w tym mieście, jak i pracujących w nim funkcjonariuszy różnych organów ścigania.Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.][ms] ‎