Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 42/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses transfer request for judge appeal cases involving superior court judges on credibility grounds.

Geschäftsnummer III KO 42/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected a request to transfer a case regarding a judge's appeal to another court of equal jurisdiction. The lower court argued that the appeal involved allegations against judges of the court hearing the appeal, potentially compromising impartiality. The Supreme Court ruled that since the criminal notification concerned only judicial acts and no disciplinary proceedings were pending, the transfer would not serve judicial integrity but rather suggest easy manipulation of jurisdiction.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; The mere fact that proceedings concern judges of the court hearing the appeal does not automatically justify transfer under Art. 37 of the Code of Criminal Procedure, as hypothetical fears of public opinion without real basis should not prevent the competent court from trying the case.

Schlagwörter

KI-generiert
transfer of jurisdiction judge impartiality criminal notification superior court judges appeal proceedings judicial integrity hypothetical bias

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 37 k.p.k.
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n a w i a wniosku nie uwzględnić.
art. 37 k.p.k
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie SN z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20
postanowienie SN z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20).Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 42/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)‎SSN Przemysław Kalinowski‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) w sprawie zażalenia P.L. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie Ds. (…) o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2014 r. wniosku Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n a w i a wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w S. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie P. L. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w związku z jego zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów przez sędziów Sądu Okręgowego w S.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasady. W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziów sądu przełożonego w stosunku do sądu właściwego do rozpoznania zażalenia nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów tego sądu.

W realiach tej sprawy jest to wniosek nieuprawniony. Trzeba bowiem podkreślić, że zawiadomienie o przestępstwie dotyczyło zarzutów związanych wyłącznie z pracą orzeczniczą sędziów. Ponadto w stosunku do tych sędziów nie ma podejrzenia popełnienia przewinienia służbowego, gdyż nie toczy się przeciwko nim postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie. W tych okolicznościach wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości wcale nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów.

Należy podzielić wyrażony w orzecznictwie pogląd, że hipotetyczna obawa przed przyszłymi niekorzystnymi społecznymi opiniami, niemająca żadnych realnych podstaw, nie powinna uzasadniać uchylania się przez sąd właściwy od rozpoznania sprawy (por. postanowienie SN z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20).Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.