Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 125/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses request for retrial due to obvious lack of merit and failure to cite legal grounds.

Geschäftsnummer III KO 125/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused the defendant's request for a retrial, citing the obvious lack of merit in the claim. The defendant merely expressed personal grievance without providing factual circumstances or legal grounds for retrial under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the court applied Article 545 § 3 to reject the request without formal defects.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540, 540b, 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if it is obviously unfounded and fails to cite statutory grounds for reopening proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request obvious lack of merit Code of Criminal Procedure unfounded claim procedural dismissal Zivilklage Entschädigung für subjektiven Schaden Entschädigung für Justizirrtümer

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 545 § 3 k.p.k.
akt XI Ko (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 540 k.p.k.
Realia sprawy zresztą przemawiają przeciwko przyjęciu, że taka podstawa – ujęta w art. 540 k.p.k. art.
art. 540b k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k.
540b k.p.k., art. 542 p 3 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt XI Ko (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 540 k.p.k
Realia sprawy zresztą przemawiają przeciwko przyjęciu, że taka podstawa – ujęta w art. 540 k.p.k.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 125/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie J. R. na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 25 lutego 2020 r., w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt XI Ko (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt XI Ko (…), oddalił wniosek J. R. o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 30.000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za bezprawne pozbawienie wolności w postaci zatrzymania w dniu 1 lipca 2018 r. w związku z postępowaniem prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w P. w sprawie o sygn. akt Ds. (…).Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…) utrzymał w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji.Pismem z dnia 21 października 2019 r.

J. R. wystąpił o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Nie podał w sposób rzeczowy okoliczności mających przemawiać za takim postąpieniem, natomiast eksponował własne poczucie krzywdy z powodu krótkotrwałego pozbawienia go wolności, które – jego zdaniem – powinno mu zostać w należyty sposób finansowo zrekompensowane. Zdaniem wnioskodawcy, orzekające w jego sprawie sądy wydały błędne rozstrzygnięcia, przy czym Sąd Apelacyjny w (…) „okaleczył” normy prawne w celu ochrony „struktur mafijno-kryminalnych”, zaś sędziowie orzekający nie znają tych norm.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania J. R. do usunięcia braków formalnych wniosku, polegających na niesporządzeniu i niepodpisaniu pisma przez podmiot fachowy i braku wniesienia przewidzianej prawem opłaty. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przedmiotowy wniosek jest oczywiście bezzasadny. Jego autor poprzestał na twierdzeniu, iż jego roszczenie w związku z zatrzymaniem go powinno zostać uwzględnione, zatem orzeczenia wydane przez sądy obu instancji są nieprawidłowe.

W żadnej mierze nie nawiązał natomiast do którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia postępowania, mogących mieć zastosowanie w sprawie o odszkodowanie za niesłuszne zatrzymanie. Realia sprawy zresztą przemawiają przeciwko przyjęciu, że taka podstawa – ujęta w art. 540 k.p.k. art. 540b k.p.k., art. 542 p 3 k.p.k. – rzeczywiście zachodzi.Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak na wstępie.