Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III KO 114/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses transfer request where judges know witnesses, ruling it does not threaten impartiality.

Geschäftsnummer III KO 114/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Regional Court in Słupsk requested the Supreme Court to transfer the case to another court because judges knew witnesses personally. The Supreme Court rejected this request, stating that individual acquaintances do not create a reasonable doubt about judicial impartiality. The court emphasized that transferring the case would undermine judicial authority rather than protect it.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exceptional measure requiring real circumstances that reasonably suggest the inability to objectively adjudicate, and individual knowledge of witnesses by judges does not meet this threshold.

Schlagwörter

KI-generiert
judicial impartiality transfer of proceedings personal acquaintance reasonable doubt art. 37 k.p.k. judicial authority exceptional measure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 37 k.p.k.
akt XIV K 402/15, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
akt XIV K 402/15, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV KO 24/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99).

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III KO 114/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie C. M. oraz A. O., po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt XIV K 402/15, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w Słupsku zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy C. M. i A. O., przeciwko którym został skierowany akt oskarżenia, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Uzasadniając ten wniosek, Sąd Rejonowy w Słupsku wskazał, że jednym ze świadków zdarzenia objętego aktem oskarżenia jest ojciec sędzi orzekającej w Sądzie Rejonowym w Słupsku, inny świadek jest mężem sędzi Sądu Okręgowego w Słupsku. Ponadto w sprawie w charakterze świadka występuje były prezydent Słupska, z którym osobistą znajomość zadeklarowała inna sędzia Sądu Rejonowego w Słupsku. Sąd wnioskujący stwierdził nadto, że „jakkolwiek (…) wskazane wyżej okoliczności traktowane z osobna nie dały podstawy (…) do uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w Słupsku od rozpoznania sprawy, to jednak suma tych okoliczności i ich wymowa dają podstawę do twierdzenia, że zaistniała sytuacja, w której obiektywny, postronny obserwator procesu mógłby wyrażać wątpliwości i zastrzeżenia co do bezstronności sądu i obiektywizmu orzekających w sprawie sędziów”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, a argumenty użyte na jego uzasadnienie jawią się wręcz jako oczywiście niezasadne.Przepis art. 37 k.p.k. jako regulacja wyjątkowa nie podlega interpretacji rozszerzającej.

Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy innemu sądowi stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99). Okoliczność, że jeden z sędziów Sądu Rejonowego w Słupsku zna osobiście świadka występującego w sprawie, zaś ojciec innego sędziego zna innego świadka, nie stwarza przekonania o braku warunków dla obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w Słupsku, zwłaszcza że w Sądzie wnioskującym orzeka wielu innych sędziów.

Zupełnie niezrozumiałe w tej perspektywie jest powoływania się przez Sąd wnioskujący na okoliczność, że mąż sędzi orzekającej w innym sądzie (Sąd Okręgowy w Słupsku) jest świadkiem występującym w sprawie. W tych okolicznościach przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu byłoby wręcz naruszeniem tego dobra. Wcale bowiem nie służyłoby wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sędziów, lecz przeciwnie, mogłoby budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów lub niemożności wywiązywania się sądów ze swoich powinności, a także uleganiu przez sędziów pozaprocesowym wpływom, co w konsekwencji może podważać w istotnym stopniu autorytet wymiaru sprawiedliwości.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.